Gezien de reacties die ik gisteren op het artikel in de nieuwsbrief kreeg, dachten heel wat lezers dat industrieel hennep kweken zou inhouden dat ik mijn nieuwe grote tuin zou gaan gebruiken om er een wietplantage op te gaan plaatsen.
Niets van dat al.
Hennep werd tot in de Tweede Wereldoorlog gebruikt als basis voor heel wat producten. Na de Tweede Wereldoorlog is veel van die zaken vervangen door de almachtige Amerikaanse en Duitse chemische industrie.
Henri Ford maakt ooit een onverwoestbare auto met plaatwerk van hennepplastic. Je kon er met een moker op beuken, maar het gaf niet mee. Moet je eens doen met je huidige auto.
Waarom werd hennep verboden?
Het gekke is, niet omdat je het kon roken.
De industrie kwam het beter uit dat we hun producten in plaats van natuurlijke producten gingen gebruiken. Toen dus bleek dat je het ook kon roken, toen was het definitief over voor hennep.
Net zoals nu natuurlijke kruiden verdrongen zijn door chemische pillen van de medische industrie, zo is dat ook gegaan met hennep.
De vraag is dus of we als mensheid zoveel beter geworden zijn van die supermachtige industrieëlen die ons dwingen hun chemische spullen af te nemen, terwijl de natuur ons veel gezondere en betere en zeker duurzamere producten kan leveren.
Dat is het punt dat ik gisteren probeerde te maken.
Ik ben er overigens behoorlijk verbaasd over dat zoveel mensen gaan hyperventileren als je alleen al het woordje ‘hennep’ gebruikt. De lobby van de chemische sector is daarmee wel supersuccesvol gebleken. Men weet niet eens meer dat er meerdere soorten hennep bestaan. Ook im amper bekend hoeveel producten er met hennep gemaakt kunnen worden.
Meer (gratis) informatie over onder andere hennep toepassingen op www.energiestart.nl
