Stel je hebt een rijk land, rijk aan olie in de grond, rijk aan goede landbouwgrond, rijk aan een prima klimaat en prima gelegen in de wereld. Hoe kan je dat land in een paar jaar straatarm maken?
Als eerste geef je iedereen een uitkering. Geeft niet of je er wat voor doet, iedereen krijgt zo maar geld en het is meer geld dan het armste deel van de bevolking ooit daarvoor gekregen heeft.
Het gevolg is dat geld snel minder waard wordt, want er is ineens geld in overvloed EN veel mensen gaan niet meer werken, want ze zijn nu door die uitkering rijker dan ooit. Ze worden ook je trouwe kiezersbasis in de democratie.
Vervolgens ga je de meest rendabele (buitenlandse) bedrijven in het land nationaliseren. Immers moet het Sinterklaas spelen ergens van betaald worden.
Dan ga je de rijken en ondernemers extra belasten. Immers is hun rijkdom en inkomen ten opzichte van de armsten ongetwijfeld een diefstal.
Om binnenlandse ondernemingen te ondersteunen ga je importheffingen opleggen aan buitenlandse bedrijven die nog steeds zaken met je doen.
Daar vooral vanuit de middenklasse en rijkeren erg veel weerstand is op je maatregelen, zorg je er voor dat ze politiek gezien monddood gemaakt worden. Eventueel geef je vlak voor verkiezingen de armen nog meer uitkeringen. Zo weet je zeker dat het grootste deel van de bevolking je beleid blijft steunen.
Rekeningen aan het buitenland laat je oplopen in de hoop dat ze straks afgeschreven zullen gaan worden.
Helaas moet je zelf ook constateren dat je land naar de knoppen gaat. Niemand wil nog ondernemen, in feite wil niemand nog serieus werken. Vrijheid kan alleen nog maar bestaan door steeds meer druk te leggen op iedereen die tegen je is, terwijl je de meute aan je blijft binden door hen aalmoezen toe te gooien. Democratie is de wil van de meerderheid. Als je het armste deel van de bevolking maar net tevreden houdt, kan je jarenlang de meerderheid houden. Uiteindelijk is dit systeem niet vol te houden. Zelfs alle rijkdommen in de bodem zijn niet voldoende om steeds minder en steeds slechter werken goed te maken.
Je actie begon om buitenlandse bedrijven hun winstgevende ondernemingen af te nemen, maar om het volk te eten te geven is de uiteindelijke oplossing om je land te verkwanselen aan andere buitenlandse ondernemingen. China in plaats van Amerika. Cuba in plaats van Spanje.
Het land… Ach, dat wist u toch wel?
Venezuela.
Overigens, Venezuela zat al niet goed in elkaar voor deze actie tot stand kwam. De buitenlandse ondernemingen en de rijken in het land (de leidende elite) hebben deze tegenreactie zelf over zich afgeroepen. Ze hebben een groot deel van de bevolking nooit laten meedelen in de rijkdom. Terecht dus dat er een tegenbeweging kwam. Helaas sloeg de tegenbeweging ook weer door en uiteindelijk is uiteindelijk iedereen slechter af. Je ziet zoiets gebeuren, maar het bleek onmogelijk om de rijkeren vrijwillig te laten bewegen in een eerlijker verdeling van de rijkdom. Helaas lijkt het in alle opzichten onmogelijk om samen te komen tot een leefbare situatie waarin iedereen een eerlijk deel heeft.
