Ik ben momenteel het boek van Treasury Secretary Hank Paulson ‘on the brink’ aan het lezen. Hank was onder Bush verantwoordelijk voor de bail out van Freddy en Fanny en veel van de staatssteun aan de financiële sector waar hij zelf vandaan kwam. Ik ben nu bijna tot bij de ondergang van Lehman Brothers in het boek.
Wat me opvalt is het feit dat hij nooit een moment heeft getwijfeld over al dan niet staatssteun. Voor hem was het feit dat de kans bestand dat het financiële systeem zou omvallen zo belangrijk dat staatssteun een vanzelfsprekendheid was.
Dat hij daarmee in feite een socialist binnen de Republikeinse partij was, dat zagen de hardline republikeinen wel, maar hij zelf en Bush zagen dat niet.
Bush overigens die volgens Paulson aan het einde van zijn regeerperiode echt Amerika op één zette en politiek twee. De socialistisch aandoende staatshulp aan de financiële sector kwam er ondanks dat het wel erg Democratisch getint was allemaal. Als je echter de zaak wilde redden, dan kon dat alleen maar met hulp van de Democraten. De hardline republikeinen hadden de zaak in elkaar laten storten.
Blijkbaar behoor ik in dit geval bij de republikeinen, want ik ben nog altijd van mening dat een grote schoonmaak van de sector en de economie beter was geweest dan de witte boord criminelen gewoon op dezelfde plek te laten zitten.
De bankmanagers hebben heel de toekomst van Amerika en Europa op het spel gezet voor niets anders dan persoonlijk gewin. Door ze met geld van de belastingbetaler te redden, hebben ze hun banen nog altijd EN ze blijven de onterechte extreem hoge bonussen krijgen. Bonussen die in feite naar de belastingbetalers en de aandeelhouders zouden moeten gaan. Ze hebben daarbij nu ook nog weer een grote mond over ‘recht hebben’ op die belachelijke bonussen. Ze zouden blij moeten zijn dat ze hun baan en hun vrijheid nog hebben!
Ik heb Bush altijd een zeer slechte president geworden en toen hij eindelijk een keer gelijk kon krijgen van me, liep hij over naar het andere kamp.
Het is een helder boek dat een mooie insight geeft over hoe Hank Paulson bezig was te doen wat hij zelf dacht dat ‘het beste’ was. Vooralsnog heeft hij gelijk. De wereld draaide door en een totale ramp bleef uit.
Voorgoed voorbij dat gevaar, of slechts uitstel van executie? De toekomst zal het leren.
