Vandaag ben ik even op en neer naar mijn Duitse Forex vermogensbeheerder. Er is reden om even te praten.
Het is vanaf december extreem goed gegaan. Onwerkelijk goed zelfs… tot een paar weken geleden.
Terwijl hun analyses perfect waren, gingen er enkele transacties niet goed.
Ze weten waar het aan lag en ze hebben geleerd, maar dat waren dure lessen. Lessen die ik als klant in feite betaalde in de vorm van enorme verliezen op de portefeuille.
Bij de Forex markt is het vaak zo dat je al snel geautomatiseerd gaat handelen. Dat houdt in dat het systeem op basis van Technische Indicatoren in en uitstapt.
Bij aandelenbeleggingen ben je gewend het rustig aan te doen. Ik zoe zelf niet meer dan 50 aandelen transacties per jaar in mijn aandelenportefeuille.
Bij Forex is dat anders. Er zijn dagen dat er wel 10x positie ingenomen wordt. Bij een beweging zoals de YEN daling of de AUS$ daling verwacht je dan dat je in lijn met die daling aan het handelen bent, maar het systeem ‘ziet’ de grote daling misschien helemaal niet. Immers zet het in op bepaalde indicatoren en of dat nu omhoog of omlaag is, dat is voor geautomatiseerd handelen niet zo belangrijk.
Achteraf is het altijd makkelijk. Dat had je slechts 5 keer in 5 maanden hoeven handelen… Maar nu is na iedere afgesloten transactie het risico ook nul. Na iedere handelsdag is de portefeuille weer volledig liquide. Tenminste, in mijn portefeuille. Iedere belegger kan andere afspraken maken.
Forex handel kan echt onwerkelijke winsten opleveren, maar zoals we afgelopen maand constateerden, kan het ook heel snel verkeerd lopen. Het hoort er allemaal bij, maar het vergt wel een enorme afstandelijkheid van je geld om met Forex bezig te zijn. Zo gewonnen, zo geronnen. Je moet er maar tegenkunnen.
