Een voorbeeld van een vijandige overname

Ik kreeg de vraag of een bepaalde onderneming interessant zou zijn. Ik heb er even naar gekeken en schrok me rot. Ik zag een prachtige onderneming die voor de bestaande aandeelhouders volledig naar de haaien gaat terwijl maar één partij hier gaat profiteren.
In juli 2012 is de koers van $1,30 gezakt naar onder de $0,50. Een directeur stapte op.
Geen goede zaak.
In mei 2012 had het bedrijf nog een 50 miljoen offering in leningen gesloten en geld leek daarmee geen financieel probleem meer te zijn. Deze leningen konden door de geldverstrekker worden omgezet in aandelen en gratis warrants voor een prijs van $1,18 per stuk of 82% van de prijs over een periode van 5 dagen na de settlement datum. De lening zou in 29 delen worden verstrekt. Er waren derhalve 29 settlement data overeengekomen.
Oef, nu de koers toevallig(???) ingestort is, is dat ineens niet zo leuk meer voor de zittende aandeelhouders.
Met iedere betaling van de 29 betalingen die gaan volgen moeten er nu enorm veel aandelen uitgebracht worden en extra veel zodra er ook omzetting en uitoefening van de warrants gevraagd wordt.
Het is nu niet gek te veronderstellen dat de verstrekker van de lening er alle baat bij heeft om de koers van dit aandeel voorlopig zo laag mogelijk te houden. Ze krijgen dan steeds meer aandelen tegen een zeer lage prijs. Uiteindelijk nemen ze in feite de onderneming over terwijl de zittende aandeelhouders het nakijken hebben.
Voor mij maakt het nu al niet meer uit wat het bedrijf precies doet en hoe kansrijk hun opzet is. Het is vanuit deze deal voor de zittende aandeelhouders gedoemd. De verstrekkers van de lening hebben het bedrijf nu bij de ballen en ze knijpen hard, heel hard. Dit is in feite gewoon een overname, maar dan via een wurgcontract verpakt als een lening.
Maffia praktijken, maar legaal via de beurs uitgevoerd.
Weer wat geleerd, gelukkig zat ik er niet met geld in.