Ik heb even de tijd genomen om te kijken naar mogelijke scenario’s voor de toekomst.
Positieve scenario’s, neutrale scenario’s en negatieve scenario’s. De laatsten zijn de makkelijkste, want rampen verzinnen is makkelijk. Er kan immers zo ontzettend veel mis gaan.
Daarom eerst het positieve scenario.
De economie trekt weer aan en op de één of andere manier krijgen we de schulden onder controle. Dit is het meest gewenste scenario en het zou dus makkelijk moeten zijn het uit te werken. Helaas, dat is het niet.
De problemen waar de banken ons in hebben gebracht zijn daarvoor te enorm.
Maar stel toch even dat we die schulden zouden kunnen wissen. Dat de ECB en de FED in feite de schuld aan hen schrappen.
Kan dat?
Misschien moeten we het anders stellen… Is er ook maar één andere mogelijkheid om serieus in een positief scenario te komen?
Ga er dus maar even vanuit dat het kan. We gooien de boekhouding overboord en schrappen de schulden, terwijl we het geld wel in de economie houden. We kunnen dat in één keer doen, maar dat valt op. Zoiets geeft onrust.
Maar wat als we simpelweg vanaf nu net doen alsof er geen schulden bijkomen, dan wordt de situatie niet erger, terwijl er heel verborgen wel geld bij komt.
Ik zal u zeggen, ik vrees dat dit scenario in Amerika al werkelijkheid is geworden. Immers zou Amerika al lang weer aan de maximale schuld zijn gekomen, maar op de één of andere manier is iedereen er stil over.
Zou het kunnen zijn dat ze heel stiekem deze methode al toepassen en hopen dat het niemand opvalt?
Het is zo moeilijk niet, want in Amerika is de M3 geldhoeveelheid al staatsgeheim. Hoe moeilijk is het dan om onderhands steeds meer geld in de economie te pompen en in feite de overheid met funny money aan de praat te houden? De FED houdt haar recht om rente over het uit lucht gecreëerde geld te houden, maar wordt gedwongen om nu ‘gratis’ geld in de economie te brengen.
Belastingen hoeven niet omhoog, want je drukt gewoon wat meer nieuw geld dat je niet in de boeken plaatst.
Als niemand het door heeft, loopt de economie door en wie weet komt de economie wel in een nieuwe cyclus en ontstaat er ooit wel echte groei…
Of misschien verkrijgen we er zoveel tijd mee, dat we ons realiseren dat de groei eindig is en organiseren we onze samenleving zodanig dat we ons ook gelukkig voelen bij een nul groei en tegelijk een verbetering van de tevredenheidsfactor.
Geluk en jezelf goed voelen, zijn dat ook niet prachtige zaken waarmee je ook kan groeien?
De eeuwige groei bestaat niet op een eindige planeet. Waar het punt ook ligt, er is een punt dat de planeet vol is.
Daarmee zijn we dus op een punt gekomen dat de economische groei zoals we die in de groeiperiode kenden misschien stokt, maar we gaan werken aan leefbaarheid en geluk als groeifactoren. Van die zweverige zaken waar economen en bankiers niets mee kunnen maar waarmee de mensheid fors geholpen zou zijn. Is deze richting uiteindelijk niet de enig mogelijke richting?
Het alternatief is een überklasse en een unterklasse zoals die zich nu vormt. Dat is zeker de goede weg niet!
Een potentiële toekomst is ook mogelijk met veel minder mensen op aarde. Als we namelijk een enorme oorlog krijgen waarbij de helft van de mensen omkomt, dan zou dat de andere helft weer een eeuw ouderwetse ruimte om te groeien geven.
Kwestie van afschrijven en weer investeren.
De vraag is welke helft van de wereld wil dienen als afschrijving. De Amerikaanse overheid lijkt daar al een aardig beeld van te hebben. De neoconservatieven hebben immers de oorlog richting de Islam al sinds 2001 ingezet. Het mooiste is voor Amerika als deze moslims zichzelf ombrengen, hetgeen ook al aardig aan het lukken is. Het gaat alleen niet zo snel, dus mogelijk moeten er her en der wat stimuleringsmaatregelen genomen worden middels de levering van wapens en hulp bij aanslagen. Ik vrees dat ook dat al in gang gezet is.
Ook is de teruglopende voedingswaarde van voedsel van belang. Vooral ‘laag’ in de samenleving gaan mensen massaal voor junkfood hetgeen hun gezondheid ernstig aantast. Ook in Europa en Amerika zelf wordt dus een deel van de bevolking als het ware afgeschreven. Niet te openlijk, maar ze krijgen, heel democratisch, de kans zichzelf om te brengen in de snelheid die ze zelf als het prettigst ervaren.
Is dat werkelijk beleid, of is het toevallig zo dat het wel lekker uitkomt?
Wat het scenario ook is, in eerste instantie zullen de huidige machthebbers hun macht niet willen afstaan. Die machthebbers zijn de rijkste bankiers ter wereld en de kring om hen heen. Misschien 300 personen die samen 80% van de wereld bezitten danwel controleren. Onwaarschijnlijk? Misschien, maar hoe onwaarschijnlijk het ook is, het is behoorlijk te beargumenteren dat het toch wel zo is.
Veel mediabedrijven, veel chemieconcerns, veel wapenbedrijven en veel van de toonaangevende bedrijven in de voedselindustrie zijn uiteindelijk voor een controlerend deel van die 300 personen. Toen ABNAMRO genationaliseerd werd, toen werden bijna alle aandelen waardeloos. Behalve een controlerend deel. Die hebben wel hun aandelen mogen houden en kregen wel vergoeding. Wie waren dat? Ik vrees het antwoord wel te kennen.
Als ABNAMRO weer privé gaat, dan verwacht ik dat die onzichtbare partij weer gewoon ‘om niet’ deze controlerende aandelen in bezit krijgt, net zoals ze die hebben bij Koninklijke Olie en andere grote bedrijven.
Ze spelen niet eerlijk en volgens de regels waar de rest zich aan moet houden. Slechts af en toe krijgen we een glimps te zien van hoe ze ons bedonderen. Daarom zijn ze zo enorm kwaad op Snowden. Die heeft ze echt heel hard geraakt door in feite de boven de wet staande NSA ineens vol in het licht te zetten. Dat zouden we ook moeten doen met die 300 über-eigenaren, maar we krijgen die kans pas als ze door omvallende dominostenen verrast worden. In 2008 ging het allemaal zo rap dat ze verrast werden door de gebeurtenissen. Dat was voor het eerst dat ze in paniek waren en serieus inzagen dat ze hun macht wel eens kwijt konden raken. De NSA is er het gevolg van. Die bestond wel eerder, maar vanaf dat moment kreeg deze volledig mandaat en geen enkele democratische controle.
Tot Snowden kwam. Eén man die misschien volkomen onverwachts wel de wereldgeschiedenis een nieuwe wending gaf!
Het is nog altijd mogelijk, tenzij ze deze schandalen toch weer overleven. We zien in Engeland hoe ver de machthebbers gaan om te voorkomen dat hun geheimen bekend gaan worden. Ze zitten behoorlijk in hun maag met de gegevend die Snowden aan het vrijgeven is.
Er is nóg een kans dat het oncontroleerbaar uit de hand loopt. Dat is als er een ongecontroleerde oorlog uitbreekt. Israël valt Syrië of Iran aan, en die slaan terug richting de olievelden van Saoedie Arabië, waarna Amerika toeslaat, waarna Rusland toeslaat, waarna China onverwachts Japan aanpakt, waarna Amerika Japan laat vallen omdat ze haar oorlog in het Midden Oosten anders niet kan winnen, waarna Japan valt, en waarna de wereldeconomie zo in elkaar valt, dat er niets meer aan te redden valt.
Kan de elite zo’n scenario overleven?
Wie weet. Ik kan niet inschatten in hoeverre ze met zo’n scenario al rekening kunnen houden.
De elite overleefde ook de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Ook dat leek onwaarschijnlijk, maar ze financierden beide kanten en kozen op een gegeven moment een winnaar uit. Vervolgens gaven ze de verliezers zoveel steun na de tweede Wereldoorlog (dat hadden ze geleerd naar aanleiding van de fout van na de Eerste Wereldoorlog) dat hun macht alleen maar verder toe nam.
Ik schreef al ooit over DNB. Een briljante zet was dat de Koninklijke Familie in Nederland hun belang er in verzilverden en dat geld vanaf toen konden inzetten bedrijven die vol profiteerden van het herstel van de economie. Ze deden dat uiteraard alleen maar om de economie te redden. Dat ze er enorme winsten mee wisten te maken op aandelen Koninklijke Olie, Philips en de banken was leuk meegenomen. Dat terwijl ze tegelijkertijd toch ook het controlerende belang in DNB behielden. Wat betreft de zeggenschap veranderde er vrijwel niets.
Een briljante zet die indertijd, zo ver mij bekend, niet werd doorzien. Pas enkele jaren geleden was ik het die hier na enig onderzoek de vinger achter kon krijgen.
Het negatieve scenario is overbevolking, instortende economie en een bevolking die, zoals in Egypte, smeekt om militair ingrijpen. Het is allemaal zo moeilijk niet. Niet zo lang geleden was 75% van de Nederlanders bereid om vrijheden op te offeren voor veiligheid. Wat voor veiligheid? De veiligheid tegen terrorisme, dat wereldwijd een paar honderd mensen per jaar het leven kost. Verder is veel onveiliger. Dat kost per jaar honderdduizenden mensen het leven. Niemand die echter verkeer wil verbieden. Veiligheid tegen terrorisme wordt vreselijk overschat. Wat het je aan vrijheid kost wordt daarentegen zwaar onderschat.
Mensen zijn daarbij zo enorm makkelijk te manipuleren. Het is gewoon te makkelijk voor hen die dat al eeuwen doen.
Het meest waarschijnlijk scenario: Pappen en nathouden. Geld creatie laten voortduren, maar proberen te verbergen. Hopen op een wonder en als er onrust ontstaat, steeds rookgordijnen leggen zodat de echte reden om bezorgt te moeten zijn verborgen raakt onder een lawine van misleidende berichten. Dat is makkelijk, want de eigenaren controleren de media en echte journalistiek is hoogst zeldzaam geworden en veelal gericht op verkeerde zaken, zoals een in feite onbelangrijke burgeroorlog in Syrië alwaar de beste journalisten vervolgens hun dood vinden.
Dat terwijl ze in feite in Amerika moeten graven naar de waarheid!
