Nu we midden in een enorme beurscrisis zit, waarbij werkelijk alle sectoren, behalve goud, daalden, lijkt het waanzin om nog een last te breken voor spreiding. Immers welke zin had het? Ik ben dan zelf ook geen enorme fan van spreiding, maar toch… het is niet onverstandig er toch wel iets aan te doen.
Immers, de beurscrisis van nu, is een crisis zoals die volgens Kondratieff maar eens in de tachtig jaar voorkomt. De crisis past dan ook prima in zijn theorie.
Wat zijn de plussen van spreiding?
– De belangrijkste plus is dat vaak bij een brede beursdaling niet alles daalt. In de afgelopen anderhalf jaar was bijvoorbeeld spreiding richting ook fysiek goud een slim idee geweest. Mijn geluk is het dat ik al lang riep dat fysiek goud een goed idee was. Vrijwel al mijn geld dat daar in is gegaan heeft rendement opgeleverd. Zelfs in de ergste crisis sinds tachtig jaar maakte ik dus nog ergens winst op mijn geld.
– Een andere plus van spreiding is dat het voorkomt dat u teveel op ‘kennis’ gaat vertrouwen. Als de beurs immers te voorspellen was, waarom zijn er dan nog niet miljoenen miljonairs dankzij de beurs? We denken het te weten, maar de beurs verrast ons als beleggers nog altijd. Door te spreiden voorkomt u dat u al uw geld op één paard wed en u enorm onderuit gaat omdat uw logische denkwijze toevallig net niet door de beurs gevolgd wordt.
Spreiding is echter ook onzin…
Immers, wat heeft het voor zin geld te stoppen in verliesgevende bedrijven die grote kans lopen zwaar onderuit te gaan of zelfs failliet te gaan, puur vanwege het feit dat u zo nodig moet ‘spreiden’.
Spreiden om te spreiden is dus in mijn ogen waanzin.
Denk niet dat ik hier onzin verkoop, menig advies dat banken de laatste jaren hebben gegeven was in bedrijven die binnen een jaar na dat advies zwaar onderuit of zelfs failliet waren. Men keek niet naar de fundamentals van het bedrijf, maar keek alleen maar naar spreiding. Je ‘MOET’ ook in onroerend goed, je ‘MOET’ in … Vul maar in. Dat terwijl het in die sectoren slecht ging, maar ja, als je dwangmatig moet spreiden, dan kan je niet ineens bepaalde sectoren overslaan. Heel wat beleggers ‘MOETEN’ al jaren in bedrijven beleggen die in slechtlopende sectoren vertoeven… U moest immers van uw bankadviseur spreiden.
Een enorm verlies was het resultaat, ook al voor de crisis… Nu weet u waarom. Immers, iemand moet die besmette aandelen bezitten. De banken zijn er al jaren een ster in om hun klanten in aandelen te adviseren die omlaag gaan. Niet zelden was de bank zelf de verkoper van die aandelen.
Er zijn heel veel handelswijzen van banken aangepakt vanwege de crisis, maar deze fraude is nog altijd legaal en banken blijven haar ook in de toekomst toepassen.
U moet echter de laatste anderhalf jaar niet vergelijken met de veertig jaar daarvoor. Het zijn twee totaal verschillende perioden. De laatste anderhalf jaar was niets goed. Het was immers een situatie die slechts eens in de tachtig jaar voorkomt. Als u als belegger u nu gaat richten op een methode die prima werkt in de beurs van de laatste anderhalf jaar, dan heeft u daar naar mijn stellige overtuiging over een paar jaar grote spijt van.
Buy and Hold wordt nu op vele plekken afgekraakt als zijnde waanzin en voor altijd passé. Dat zullen we echter nog wel zien. Juist beleggers die ook nu kopen en vervolgens houden kunnen over een jaar of tien wel eens als de grote winnaars gezien worden. Analisten en beleggers die dus nu ‘de dood van buy and hold’ verkondigen zijn de opportunisten die ‘even’ hun gelijk in deze waanzinnige beurs zien en die snel weer in de vergetelheid geraken of over een jaar of wat snel weer hun visie wijzigen. Schrijf de namen maar op van de personen die nu zo hard roepen dat Buy and Hold dood is. Onthoud u maar wie het zijn en ga na hoe ze er over een paar jaar over denken. Ik zag er al één die vroeger buy and hold fan was, en die nu zijn handelsnaam veranderde om onder zijn nieuwe naam te roepen dat Buy and Hold dood was. Die grappenmakers zijn er ook. Ik verwacht het ook andersom, van mensen die nu roepen dat B&H dood is en straks doodleuk hun naam veranderen en het tegenovergestelde beginnen te roepen.
Ik ben zelf niet te beroerd te verklaren dat ik een keuze maakte te gaan voor kwaliteitsaandelen en dat ik er bewust voor koos om de crisis in die aandelen uit te zitten. Dat heeft veel koerspijn gedaan, maar ik hoefde nooit te verkopen en ook dat wist ik van te voren. Op papier verloor ik flink, maar het was de bewuste keuze te gaan voor de lange termijn en vol te houden. Had ik geweten dat dat de ‘eens in de tachtig jaar’ situatie zou worden, dan had ik me mogelijk anders opgesteld. Ik voorzag echter niet dat energie en grondstoffen zo zwaar mee zouden dalen. Ik voorzag ook niet dat banken na 50% daling nog weer eens 80% zouden dalen… Oftewel, ik kocht samen met Buffett en Soros veel te vroeg een aantal topbankaandelen in.
Ik bleef echter vooral winstgevende kwaliteitsaandelen kopen en nu we beursherstel zien, zelfs al is het een bear market rally, kan ik mijn winsten weer nemen. Ik verander mijn methode niet omdat de beurs even extreem reageerde op enorme gedwongen verkopen van hele grote marktpartijen. Ik koop bij als koersen ondergewaardeerd worden. Ik verkoop als ik op de investeringen mooie winsten kan maken. Op termijn werkte dat systeem altijd en ik heb geen reden aan te nemen dat dit nu anders is. De beurscrisis is echter nog niet over. Als belegger moet je je dat ook realiseren.
We willen erg graag alleen maar winsten maken. Het is echter onmogelijk om alleen maar winst te maken. Beleggers moeten zich realiseren dat je ook als belegger af en toe verliezen maakt, of als B&H belegger tijdelijk flink op verlies komt te staan. Die tijdelijkheid kan soms meer dan tijdelijk worden en zelfs enige jaren aanhouden.
Mijn methode die ik in BeursAccent ten uitvoer breng, bewijst echter dat je als belegger ook in een slechte markt wel rendement uit de portefeuille kunt halen. We halen af en toe de investering al terug en pakken soms ook de winstjes. De Insiders wat meer dan de professionals, maar dat is nu eenmaal het voordeel dat grotere beleggers hebben op de kleinere beleggers. Hoe meer geld je hebt om mee te beleggen, hoe groter de spreiding in posities, sectoren en marktproducten kan zijn en des te meer mogelijkheden je hebt.
In die zin is spreiding een zegen. Niet om te spreiden, maar om meer ruimte te hebben te spreiden in meer posities, meer handelsmogelijkheden en meer vrijheid.
De Insiders konden afgelopen week hun winsten halen op de geschreven put opties. Een prachtige manier van werken, maar de benodigde margin en de onderliggende verplichting van eventuele afname van de aandelen, maakt het onmogelijk voor kleine beleggers om deze mogelijkheid breed te benutten. Beleggers moeten zich bewust zijn van hun financiële mogelijkheden. Hoe meer geld u heeft, des te makkelijker is het op de beurs. Die realiteit valt niet aan te ontkomen.
Spreiding is dan ook vooral een weelde die de grotere beleggers zich kunnen veroorloven. Realiseert u zich echter terdege dat de rijksten van de beleggers zich juist bewust enorm beperken in de spreiding. Dat alleen zegt mij al genoeg.
Veel particuliere beleggers met minder dan 50.000 euro aan beschikbaar vermogen hebben meer individuele posities dan Warren Buffett die met meer dan 100 miljard aan vermogen werkt. Dat alleen zegt mij al voldoende over de wenselijkheid van spreiding.
