De AFM maakte bekend dat ze een last onder dwangsom heeft opgelegd aan een initiatiefnemer van Ener2Save. Deze onderneming heeft zonder een door de AFM goedgekeurde prospectus aandelen en/of obligaties aan consumenten aangeboden.
Dat mag in sommige gevallen niet. Het vervelende is, je moet onderhand als ondernemer een advocaat vol in dienst hebben om al de regeltjes die verzonnen zijn nog te kunnen achterhalen en toepassen.
De AFM werkt daarbij ook niet erg mee.
Ze werken namelijk niet preventief. Ener2Save heeft naar aanleiding van de brieven van de AFM haar aanpak aangepast. Daarmee geven ze aan dat ze er wel achter zijn gekomen dat ze het blijkbaar verkeerd deden. De vraag is nu, is hier op tijd, of te laat aangepast. Zijn er consumenten daadwerkelijk benadeeld door de aanvankelijke fout of verkeerde aanpak van de onderneming?
Voor de AFM maakt dat niet veel uit, die gaan nu voor de kill.
De ondernemer heeft door zijn aanvankelijke fout een verdenking op zich geladen en gezien het enorme succes dat de AFM heeft met het vinden van financiële criminaliteit (niet dus) pakken ze zoiets op alsof het de grootste fraude in de menselijke geschiedenis is. De man wordt nu bedolven onder brieven en bedreigingen van de AFM. Dat terwijl de eerste prioriteit zou moeten zijn, verbetering van de situatie.
Niet voor de AFM. Die hebben liever dat hij niets veranderd en er ook geen tijd voor krijgt, zodat ze hem als een schurftige hond zonder pardon of medelijden af kunnen schieten. Immers, eindelijk hebben ze een keer ‘iets’ gevonden en nu moet er ook ‘succes’ geboekt gaan worden. Hier wordt een mogelijk vrij onschuldige fout opgeblazen tot mythische proporties. De AFM heeft immers ook een keer een succesje nodig.
Hij had zijn prospectus mogelijk even (inhoudelijk en taalkundig) moeten laten goedkeuren door de AFM… In zo’n propectus mag je dan nog een criminele opzet beschrijven, als het maar inhoudelijk en taalkundig klopt. DAT is de goedkeuring van de AFM.
Heel de aanpak van de AFM is in de kern verkeerd.
Ze gaan er keer op keer veel te laat in, en als ze dan inkomen, dan doen ze dat met een tank, in plaats van met een open hand waarbij ze overigens de tank altijd nog als mogelijkheid achter de hand hebben.
De man in kwestie heeft het waarschijnlijk al niet meer, want hij heeft ongetwijfeld het gevoel alsof heel de Nederlandse overheid nu op zijn dak zit.
Wat ik me afvraag, gezien het gebrek aan succes dat heel de geschiedenis van de AFM laat zien, is of de AFM niet onderhand een heel nieuwe aanpak en opzet moet krijgen. Moet niet eens de bezem door de toezichthouder? Ze zijn gewoon zelf te lang onaantastbaar geweest. Daarmee zeg ik niet dat de individuele medewerkers het slecht doen, ze worden echter in mijn ogen verkeerd op pad gestuurd. De AFM moet haar prioriteiten eens op een rijtje zetten. Is het verkrijgen van incidentele succesvolle dossiers waarmee je de pers haalt, belangrijker dan preventie en het breed gezond houden van de markt?
Opvallend overigens is de AFM een Raad van Toezicht heeft die zelf nieuwe leden voor mag dragen om te worden benoemd. Dat is de perfecte manier om het old boys netwerk in stand te houden en vooral weinig te willen veranderen. We zien zo’n zelfde opzet bij DNB. Ook al zo’n succesvol instituut.
De Raad van Toezicht van de AFM is niet bezig met de AFM strategie, maar is vooral bezig met lezen van stukken die het bestuur aanlevert. Er gaat vrijwel geen adviserende of spiegel voorhoudende rol van uit. In feite volgt men het bestuur. Er is dus binnen de AFM geen instituut aanwezig dat het bestuur scherp houdt. Ik heb daarom een brief naar het bestuur van de AFM gestuurd met daarin een paar tips om als instituut effectiever te kunnen werken.
Ik ben benieuwd of ik er ooit nog wat van ga horen.
