Is het terugkopen van aandelen door bedrijven een goede zaak?
Ik ben geneigd om dat met ‘neen’ te beantwoorden.
Een mooi maar triest voorbeeld is KPN. Het heeft enorm veel aandelen teruggekocht de laatste jaren. Dat terwijl de schuld die het bedrijf op had gebouwd ook enorm was. Hadden ze niet beter de schuld kunnen aanpakken? Neen, zegt het management. Maar waarom zegt dat management dat? Die hebben met de terugkoop van aandelen de winst per aandeel kunnen opvoeren. Interessant, omdat het management zelf aandelen en opties als bonus verkregen had. Met iedere terugkoop werd de winst per aandeel groter en werd het dividend per aandeel hoger. De kans op winst op de verkregen aandelen opties nam dus ook enorm toe.
Daarbij heeft het bedrijf in de crisis na de eerste veiling op ruim 2 euro aandelen moeten uitzetten, om deze op 10 euro terug te gaan kopen. Ook niet erg slim. Ondertussen is nu, door de angst vanwege de grote schuld, de koers per aandeel ook fors omlaag. Uiteindelijk heeft het management dus nu ook geen winst meer. Juist nu zou terugkoop koerstechnisch interessanter zijn, maar nu is er geen geld meer.
Warren Buffett heeft een andere reden om de aandelen van zijn bedrijf terug te kopen. Hij doet het omdat deze aandelen in zijn ogen onder de echte waarde noteren. Hij koopt dus terug met korting.
Is dat dan zo mooi?
Ja en neen. Hij zet nu cash in om terug te kopen en daarmee zijn er minder aandelen. Hij keert echter geen dividend uit, dus de ‘winst’ voor aandeelhouders moet puur komen van een hogere toekomstige winst per resterend aandeel. De vraag is natuurlijk of je die ‘winst’ ooit gaat krijgen. Immers noteert het aandeel nu ook al blijkbaar onder de echte waarde.
Hij zou ook kunnen besluiten om dan een stuk van de gemaakte winst als dividend uit te keren. Het is niet lood om oud ijzer maar het scheelt niet veel. Belangrijk is dat inderdaad onder de echte waarde terug wordt gekocht. In theorie zouden de resterende aandeelhouders daar dan profijt van hebben… op termijn, misschien, ooit.
Over het algemeen zien we dat aandelen terugkoop programma’s na enkele jaren met de nodige spijt bezien worden. KPN en Unilever zijn mooie voorbeelden. Binnen een jaar na afloop van hun terugkoopprogramma kwamen ze in geldnood en was het bedrijf veel slechter af omdat er toen geen geld meer was. Geld dat verkwanseld was door het terugkopen van (te dure) eigen aandelen.
Philips is nu ook al even bezig met terugkopen. Het bedrijf is de laatste twee jaar ook niet echt het toonbeeld van pure kracht. Je vraagt je dan af wat serieus de redenen zijn om dan een aandeleninkoopprogramma in te zetten.
Aandelen terugkoopprogramma analyse
91
previous post