In een discussie over de waarde van goud draaide ik de zaak eens om. Immers, we kunnen wel blijven bomen over hoeveel goud waard is, maar laten we het maar eens worden over “wat de gek er voor over heeft”. Maar dan. Goud zie ik niet eens zo zeer als een bescherming tegen inflatie. Ik zie het meer als bescherming tegen nepgeld…
Immers hoeveel is een euro waard? Hoe bepalen we dat?
Hoeveel Euro’s waren er in 2002 en hoeveel zijn er nu?
En wat veranderde er met de waarde van die oude Euro’s als we er zomaar 1000 miljard euro bij creëren? Hoeveel is die eerste euro dan in waarde veranderd?
Die vraag zie ik door mensen die goud niets vinden nooit beantwoord worden. Het lijkt me toe dat het er wel degelijk toe doet hoeveel Euro’s er in omloop zijn. Of blijft een Euro qua koopkracht volgens u altijd een Euro, ongeacht hoeveel er van zijn?
Mijn punt voor goud is dat de Euro het grote risico is. Die wordt door niets anders gedekt dan de belofte van leugenachtige politici en bankiers dat de Euro een Euro waard is.
Maar wat kunnen we aan het einde van het liedje nog met die Euro lopen?
Want geloof me, het kan dan wel een Euro blijven, maar met die Euro koopt u ieder jaar steeds minder.
Daarom heb ik liever goud en zilver als spaargeld.
