Mijn stukje over erfbelasting, eerder deze week, heeft veel losgemaakt. Het is ook door sommigen totaal niet begrepen, maar dat is vaker bij zaken die emotioneel zwaar liggen. Ik pleit voor een erfbelasting over de generatie met een dusdanige vrijstelling dat ‘normale’ vermogens gewoon aan de kinderen kunnen worden nagelaten zonder belasting daarop. Maar ik pleit er met nadruk ook voor dat grote(re) vermogens wel een stukje belasting moeten betalen. Het is niet de erflater die belasting betaalt. Het is de erfgenaam voor wie het in feite inkomen is. Ze worden er niet slechter van, want ze krijgen het vermogen van een ander.
De rijke families (zeg even meer dan een miljoen aan (positief) vermogen) blijven rijk als ze hun vermogen kunnen doorschuiven. Ze worden niet arm van een stukje belasting over die generatiesprong van het vermogen. Ze moeten slechts een deel afdragen voor de samenleving. Dat mag je wat mij betreft ook zien als een dank van de overledene aan die samenleving, want de persoon heeft een rijk leven gehad.
Trustwetgeving
Ook zouden we, maar dat is een apart hoofdstuk, goed moeten kijken naar wat in Angelsaksische landen de trustwetgeving is, want veel adelijken (de oude rijke families) hebben het familievermogen al lang geleden in een (vaak buitenlandse) trust ondergebracht en dus blijft de rijkdom in de familie zonder enige belastingafdracht. Men leeft simpelweg ‘gratis’ vanuit de trust die iedereen min of meer laat leven van een toelage, lees een soort dividend.
De trust is eigenaar van de huizen etc. En bij overlijden is er amper sprake van een erfenis, want de persoon die leeft vanuit de trust bezit zelf vrijwel niets. (*1)
Er is ook een Nederlandse variant (STAK), maar die biedt niet de voordelen van bijvoorbeeld een trust op de Kanaaleilanden voor families die al niet meer officieel vol in Nederland wonen.
(*1) De persoon in kwestie kan overigens zelf wel vermogen hebben, als deze is gaan werken of beleggen met eigen geld. Maar belangrijke vermogensonderdelen zoals onroerend goed zitten in de trust en zijn dus bij de Kanaaleilanden-variant van de trust geen eigen vermogen.
Beleggingen in het trustvermogen zorgen voor een goede financiële positie van de trust, maar vormen dus geen eigen vermogen. De koninklijke familie heeft voor deze opzet gekozen, ondanks dat ze al geen belasting hoeven te betalen in Nederland. Zouden ze wel belasting moeten gaan betalen, dan is dat dus al helemaal afgevangen. Het zou de fiscus dus weinig voordeel opleveren…
