Gezien de enorme winsten die de grootste oliemaatschappijen nu nog maken, is het voor de meesten van ons nog ongetwijfeld compleet onduidelijk hoe de energie sector dan ten onder zou moeten gaan. Als ze nu verzuipen, dan is het in de winsten, zo lijkt het.
We zien echter hoe dat onderuit gaan werkt, nu in Noord Amerika al gebeuren.
De sector gaat namelijk ten onder omdat ze zich dood beconcurreren. Vele lokale energiebedrijven zijn er al aan het vechten voor hun overleven. Er is daar veelal geen sprake meer van winsten. Ieder vat olie of de hoeveelheid energie als van een vat olie kost al heel wat producenten meer, dan dat het ze zal opleveren.
In Noord Amerika is de Natural Gas ontwikkeling in feite om meerdere redenen een ramp geworden. Er is op dit moment en eigenlijk al jaren niets mee te verdienen. De reden is simpel, er is veel te veel aanbod in een markt die met al dat aanbod nog niet veel kan.
Bedrijven houden zich niet in, maar gaan er juist vol in om de rest van de producenten uit te schakelen, voor ze door dezelfde rest worden uitgeschakeld.
Datzelfde, maar dan anders, gaat gebeuren met heel de fossiele energie sector. Ze gaan zich kapot produceren tot de bronnen droogvallen.
Geen enkele oliemaatschappij schroeft nu de productie terug omdat ze de te verkrijgen prijs te laag vinden. Ze hebben de tijd niet om een betere markt af te wachten. Immers lopen de vaste kosten gewoon door en de knoet van de markt dwingt ze de winst te maximeren en de omzet omhoog te brengen.
De hoeveelheid olie blijft dezelfde, maar het aantal producerende bronnen boven de olievoorraden neemt gestaag toe.
Ze kunnen niet anders dan vol mee te dansen.
En dansen zullen ze, tot de olie op is.
Wanneer worden ze wakker? Wanneer gaan ze ons waarschuwen dat het feest van goedkope fossiele brandstoffen bijna over is?
Ik vrees dat dit pas wordt gedaan door de curatoren.
Men laat ons tot de dag na het faillissement in het ongewis over de stand van zaken.
Is er nu al reden tot paniek?
Ja en neen.
Ja, als wij er niet meer mee geconfronteerd worden, dan onze kinderen wel.
Neen, we komen niet morgen al zonder fossiele brandstoffen te zitten.
Maar ontegenzeggelijk komt er wel het moment waarop de paniek uitbreekt omdat aan de vraag niet meer voldaan kan worden en de wereld in feite te onvoorbereid is op een situatie die als sinds begin jaren zeventig van de twintigste eeuw duidelijk is.
De wereld zal het uiteindelijk zonder fossiele brandstoffen moeten gaan redden.
In mijn optiek zouden we beter nu al flink omschakelen op duurzaam, dan te wachten tot we niet anders kunnen.
Al was het maar omdat met een totale omschakeling op duurzaam we onze rijkdom niet meer naar landen als Rusland, Saoedi-Arabië en Colombia sturen.
Maar daar waar de oliemaatschappijen gedwongen zijn om te blijven dansen, daar zijn wij het ook. Fossiele energie is zo goedkoop, dat we niet gedwongen worden tot het nu al zoeken en ontwikkelen van alternatieven. Sterker nog het is te duur om er naar te zoeken.
Onze welvaartsstaat maakt ons daarbij ook veel te lui. Het zal zo’n vaart niet lopen of het zal mijn tijd wel duren zijn de meest gehoorde reacties.
En misschien is dat wel zo…
Immers wie ben ik om te stellen dat het anders gaat worden.
Ik vrees echter dat de omslag van veel te goedkope fossiele brandstoffen naar extreem dure fossiele brandstoffen ooit in een enkele dag het feit zal worden. Letterlijk van de ene op de andere dag zal de situatie definitief anders zijn. De vraag is of we dan in Europa nog wel het kapitaal hebben om dan de noodzakelijke omslag naar duurzaam alsnog te maken.
