De optiebeurs is ooit voortgekomen vanuit de wens van boeren om de prijzen van hun oogsten te kunnen beschermen. Immers is het graan bij iedere boer gelijk rijp en dat is nogal ongunstig voor de prijzen. Door lang vooraf een opties te kopen of te schrijven kon de boer wat betere deals maken.
Daar was geen beurs voor nodig, maar het was wel makkelijk om een aantal vaste afspraken te hebben.
De beursnotering van opties begin in Chicago. Niet zo gek, daar zaten ook de boeren.
Later werd bedacht dat die handige opties ook goed op aandelen zouden kunnen werken. Zo kon je je indekken tegen enorme dalingen.
Het mag gek klinken, maar dat je er ook vreselijk speculatief mee kon werken was in eerste instantie niet eens de insteek. Het werd alleen wel snel uitgevonden.
Ik blijf erbij dat na de optie in feite geen enkel ander derivaat verzonnen had hoeven te worden. Het is vooral doordat zowel particulieren en professionals niet konden omgaan met alle mogelijkheden van opties dat de behoefte ontstond naar meer derivaten. Overigens niet alleen voor het handelen. Ook de banken wilden liever andere derivaten omdat bij opties de beurs en de particulier die slim was zoveel kon verdienen. Bij de later gekomen derivaten gaat de grote winst naar de uitgever van het derivaat.
Het product is niet beter dan de optie, maar het levert de banken wel meer geld op.
Dan gaan we dus over naar het nieuwe producten, dachten de bankendirecties.
U als belegger bent vaak beter af in opties, als u maar goed leert hoe u er mee moet werken.
Dan zijn ze onovertroffen.
Francois Franken geeft nu in heel het land mini seminars over beleggen in opties. Doe uzelf een groot plezier en ga er eens een avond heen! Klik hier voor nadere informatie
