Ik heb deze week even een update gemaakt over de militaire situatie in Oekraïne, en vervolgens ook de politieke situatie in de wereld.
In een situatie waarbij er in de wereld één dominante partij aanwezig is, is er het nadeel van die dominantie, maar het voordeel van stabiliteit. Immers iedereen weet wie de baas is.
We gaan nu naar een situatie toe dat die wereldleider niet meer zo dominant en dus logisch is. Wat we daarom nu zien, is dat lokale spelers gaan kijken hoe ver ze kunnen gaan met hun landjepik.
China in de Zuid Chinese zee is een mooi voorbeeld. Ultra rechts in Hongarije die delen van Oekraïne opeist is een ander voorbeeld.
Het gevolg is het opleven van veel lokale conflicten en de verstoring van handel overal in de wereld.
De wereld gaat op zijn best verdeeld worden in economische en militaire blokken en in het ergste geval gaat iedereen met elkaar in oorlog komen.
Het Russische avontuur in Oekraïne is in feite ook het gevolg van de zwakheid die de VS liet zien.
Rusland zag haar kans schoon. Dat was zo op het oog bezien iets te naïef gedacht van Moskou. De oorlog is nu zo kostbaar geworden dat Rusland zichzelf op het wereldtoneel buiten spel aan het zetten is.
China heeft nu door de vastgoedcrisis in haar land de kracht niet om die kans vol op te pakken. India groeit wel qua bevolking en economie, maar heeft (nog) geen wereldwijde ambities. Het land moet eerst de eigen economie hervormen om krachtiger te worden. Brazilië is een groot land, maar is eigenlijk geen land. Het zijn landdelen die alleen per boot of vliegtuig met elkaar verbonden zijn. Europa is te verdeeld voor een toonaangevende positie op het wereldtoneel.
