Op internet de nodige berichten over een Oekraïens offensief. In een video leg ik uit hoe dat naar mijn idee zit.
Het is immers wel zo dat Oekraïne wat meer initiatief naar zich toetrekt, maar het vraagt wel enige uitleg wat voor soort offensief we het hier over hebben.
Kijk hier de video
Oekraïne probeert zo goed en kwaad als het wil de NAVO doctrine te volgen. Kernpunt daarin is het hebben van luchtoverwicht.
Dat lukt ze niet, want ten opzichte van Rusland heeft Oekraïne slechts een minieme luchtmacht. Daarom willen ze F16 vliegtuigen krijgen.
Maar ondertussen is het offensief al wel begonnen.
Wat ze nu in ieder geval doen, is Rusland het luchtoverwicht ontzeggen. Een beetje zoals Egypte dat tegen Israël deed, toen het in 1973 een aanval op Sinaï deed. We kennen die oorlog in het westen als de Jom Kipoer oorlog. In de Arabische were3ld spreken ze over de Ramadanoorlog.
Egypte wist een fors deel van Sinaï te veroveren onder de paraplu van (Russische) luchtafweer. Pas toen Egypte haar grondtroepen voorbij de paraplu lieten trekken, kon Israël het Egyptische leger volledig in de pan hakken en daarna een forse tegenaanval uitvoeren.
Het is dus zaak voor Oekraïne om onder hun luchtafweer paraplu te blijven, zodat het Rusland vrijwel onmogelijk is de luchtmacht effectief in te zetten. Helaas voor Oekraïne is een dergelijke oorlog door het massale gebruik van drones nu wel anders geworden.
Hoewel beide partijen nu veel verliezen, zijn het Oekraïense troepen die terreinwinst boeken. Het gaat dus beter met Oekraïne dan met Rusland.
Dat het langzaam verloopt is door het gebrek aan luchtoverwicht dus verklaarbaar. De geallieerden konden met luchtoverwicht wekenlang hun uitbraak in Normandië niet forceren, dus dat je geduld moet hebben en de zaak rustig moet opbouwen is zo’n gekke strategie nog niet.
Ik denk dat het offensief daarom naar omstandigheden heel aardig verloopt.
Ik maakte er gisteren een video over. Je kan die hier kijken. https://youtu.be/mYBLIk0zHTs
De video werd in de eerste twaalf uur al 3000 keer bekeken. Mijn video over de olie toekomst werd in de eerste 24 uur slechts 250 keer bekeken. Het is wel duidelijk waar de interesses van de video kijkers liggen. (Niet bij geld verdienen)
Noord en Zuid van Bachmut heeft Oekraïne met enig succes aanvallen ingezet op de Russische linies. In mijn video van 7 mei gaf ik dit scenario aan als mogelijke dwang van Oekraïne richting Rusland om meer troepen naar Bachmut te moeten brengen en aldus andere plekken te moeten verzwakken.
Een prachtig afleiding voor de Russen. Zouden ze daar intrappen?
Ik denk het wel, want als Rusland heel Bachmut dreigt te verliezen (Er liggen 40.000 soldaten gelegerd) dan MOET Rusland wel actie ondernemen.
Dát is dan het moment waarop Oekraïne elders gaat aanvallen, want de Russen moeten in wezen aangepakt worden zodra ze belangrijke eenheden aan het verplaatsen zijn. Liefst als ze halverwege hun rit zijn.
Rusland kan haast niet anders dan haar front in Bachmut versterken. Ze kunnen het zich niet veroorloven de soldaten in en rond de stad te verliezen. Het moeten inzetten van reserves is een moment dat Rusland zwak is. Het offensief van Oekraïne is dus al wel begonnen, maar dit zijn nog eigenlijk alleen maar de plaagstootjes.
De video van 7 mei:
Later deze week is het al weer een jaar geleden dat Rusland met een groot leger Oekraïne binnen viel.
Hoe is het toch mogelijk dat zo’n klein en kwetsbaar land als Oekraïne het grote onverslaanbaar geachte Russische leger tot staan wist te brengen?
Ik denk dat het niet zo zeer was dat Oekraïne Rusland versloeg, maar dat het eerder zo was dat Rusland zichzelf de das om deed.
Als eerste de inval.
Het was de bedoeling om met een enorme overmacht Kiev binnen te rijden. De regering zou gevangen genomen worden, lees geliquideerd worden, en het land zou puur vanuit de ontstane chaos net als Afghanistan in een paar dagen tijd overrompeld worden door het Russische beroepsleger.
De Russen vielen over meerdere fronten aan en waren er totaal niet op voorbereid dat Oekraïne in staat zou zijn om weerstand te bieden.
Dat laatste gebeurde wel en dat was de oorzaak dat de Russen enorme klappen kregen. Het punt is namelijk dat het leger van Rusland bestaat uit een kern beroepsleger een aanvullende kern dienstplichtigen en als er een oorlog is wordt dat aangevuld door oud-dienstplichtigen die als infanteristen dienen.
Rusland sloeg die laatste stap over en reed dus met gevechtswagens de oorlog in, zonder dat al die benodigde infanteristen er waren.
De gevechtswagens en taks werden dus bemand met beroepssoldaten en niet extern beschermd.
Ieder voertuig dat dus vernietigd werd, kostte een aantal beroepssoldaten het leven. In enkele weken tijd werd de kern van het Russische beroepsleger vernietigd.
Een mooi voorbeeld is het 155e mariniersbataljon. Dat werd zo geraakt dat 65% van de mannen omkwamen. Toch kwam die eenheid terug. In het zuiden werd ze recent nog weer keihard verslagen. Wat toen bleek, was dat de soldaten in paniek raakten en totaal niet wisten waar ze mee bezig waren. De chauffeurs konden zelfs amper de voertuigen besturen zo slecht ging het. De naam van de eenheid bestond nog wel, maar het zijn nu allemaal opgeroepen soldaten die amper opleiding gekregen hebben. Tientallen tanks en gevechtsvoertuigen gingen verloren in een aanval die op zijn best nogal naïef was. Het was zo’n eenzijdig gevecht dat Rusland honderden manschappen verloor terwijl Oekraïne op dat moment daar geen enkele soldaat verloor.
De huidige Russische opmars is vooral een opmars te voet. Dat komt omdat de Russen honderdduizenden burgers hebben opgeroepen. De Russen hebben de tijd niet om die op te leiden op voertuigen en ingewikkelde wapens. Ze krijgen een geweer en val maar lopend aan. De Oekraïense strijdkrachten vallen heel rustig terug en per dag worden momenteel zo’n 1000 Russen omgebracht.
Het is wachten op het moment dat de bodem geschikt is voor zware voertuigen.
Ik verwacht dat er dan weer beweging in het front gaat komen. Ik vraag me dan wel af hoe de Oekraïners om gaan met de uitgebreide mijnenvelden. De Russen gaan de komende weken tienduizenden tot misschien wel honderdduizenden net opgeroepen burgersoldaten ten aanval sturen. De Russen willen een doorbraak forceren en daarmee de voorbereidingen van de komende Oekraïense aanval verstoren. Die aanval van Oekraïne verwacht ik in april.
Ik hoop van harte dat deze enorm succesvol gaat zijn. Zo succesvol dat Rusland uiteindelijk toch wil onderhandelen over hun terugtrekking uit heel Oekraïne.
Ik vrees echter dat de Russen geen verlies willen accepteren en de oorlog blijven rekken in de hoop dat iedereen de oorlog moe zal worden en de Russen alsnog, via welke weg dan ook, een machtswisseling in Oekraïne bewerkstelligen.
