Stel even, bij de geboorte van je kind leg je 1000 euro opzij.
Je brengt het naar de spaarrekening op de bank en je krijgt jaarlijks 3% rente.
Na 18 jaar is dat bedrag aangegroeid tot 1.632,10 euro. Leuk, maar nu niet direct een bedrag waar je na 18 jaar echt warm van wordt.
Stel nu eens even dat je diezelfde 1000 euro tegen 11% kan wegzetten, zoals ik nu bij NEO Finance als sinds 2019 aan gemiddeld rendement per jaar haal.
Wat is die 1000 euro dan na 18 jaar waard?
Het zal je waarschijnlijk verbazen, maar het is 6.476,11 euro!
Kijk en dan ziet het er ineens heel anders uit.
Mogelijk leg je gaandeweg wat vaker wat verkregen verjaardagsgeld in en voor je het weet geef je je kind een forse som geld mee!
DAAROM raad ik met klem aan met NEO Finance te beginnen. OOK voor het sparen voor de kinderen.
Kijk op deze site naar meer informatie over NEO Finance en over de cursus over NEO Finance. Je wilt het immers wel graag in één keer goed opzetten.
kind
Net als in Europa is de bevolking van China sterk aan het verouderen. Het verschil met Europa is echter dat China de rijkdom nog niet heeft om dat te kunnen bekostigen. Het land is al wel veel rijker geworden, maar om het welvaartsniveau van Spanje te halen moet China’s economie nog 2,5 keer zo groot worden.
Dat terwijl het jaarlijkse groeipercentage voor de economie al voor Corona flink afnam. Met een groeipercentage van 7% verdubbeld de economie iedere tien jaar.
Dan nog heb je dus een kwart eeuw nodig om het niveau van Spanje te halen.
Spanje is binnen Europa nu niet het voorbeeld van een extreem rijke economie.
Kortom, China wordt te snel oud, want het percentage werkzamen (18 tot 65) neemt nu al flink af.
De 60+ groep is enorm aan het groeien en die mensen hebben hard gewerkt. Die hopen toch echt wel op een stukje pensioen.
Het is er echter niet.
Er is niet voor gespaard. Niet door de consumenten, maar ook niet door de overheid. Alles werd in groei geïnvesteerd. Sparen was zonde. De overheid heeft het geld niet en zelf is er bij de meeste consumenten wel wat spaargeld, maar meestal is dat ruim onvoldoende om het te kunnen zien als pensioenvoorziening.
50 jaar lang het één kind per gezin beleid heeft ook het aantal kinderen dat voor ouders kan zorgen fors minder gemaakt. Die (verwende) kinderen die als enig kind zijn opgevoed, moeten nu werken. Die hebben dus geen tijd om op hun ouders te passen, laat staan ze te verzorgen.
Dat is dus de komende dertig jaar een probleem. Een probleem dat vooralsnog niet minder wordt, want het aantal geboren kinderen neemt nog altijd af. Er is ook geen geld voor kinderen…
Ondertussen moeten vrouwen in bepaalde technische beroepen al met 50 met pensioen, omdat anders de jeugd te lang werkloos blijft. Ook dat maakt het pensioen onbetaalbaar, want de gemiddelde levensduur neemt ondertussen ook toe.