import

In tegenstelling tot wat velen denken, is er nog altijd ‘gewoon’ handel met Rusland. Immers, slechts een derde van de vroegere handel wordt geraakt door het embargo.
Er zijn dus nog altijd westerse bedrijven die (graag) zaken met Rusland doen.
Die bedrijven hebben echter wel te maken met extra risico’s. Bijvoorbeeld het risico dat Rusland zo’n bedrijf als ‘wraak’ voor de westerse sancties ook beperkingen oplegt of straft.
Of het bedrijf kan in het westen te maken krijgen met boycots van consumenten die de producten van het bedrijf nu niet meer willen kopen omdat men boos is over de voortdurende handel met Rusland.
Het is dus een balancering oefening, waarbij zo’n bedrijf moet afwegen of de potentiële winsten wel tegen de risico’s op blijven wegen.
Daarbij is dan ook van belang dat de Russische markt voor westerse verhoudingsgewijs niet zo groot is. Natuurlijk er zijn 140 miljoen Russen, maar die wonen niet allemaal in het westelijke deel van Rusland. Europa deed vooral zaken met de stedelijke bevolking in het westen van Rusland. Dat zijn dus lang zoveel mensen niet dan er in heel Rusland wonen.
Die Russen hebben ondertussen steeds minder geld te besteden, want de Russische economie moet steeds meer geld aan het militaire apparaat uitgeven. Het wordt dus steeds minder interessant voor westerse bedrijven om nog in Rusland actief te zijn en het embargo begint voor Rusland steeds meer te knellen.
De Russische economie was al niet groot en breed, maar wordt nu steeds kleiner en smaller. Rusland maakt niet zo veel meer. Wat ze nog maken aan wapens blijft in Rusland en wat ze voorheen veel deden, was het in elkaar zetten van buitenlandse onderdelen tot zogenaamd Russische producten. Die handel ligt nu voor een groot deel stil.
De uitvoer van met name olie en gas is qua hoeveelheden enorm veel minder geworden sinds het begin van de oorlog. De hogere prijzen voor energie maakte het in het begin nog meer dan goed, maar die situatie is ook voorbij.

Chinese bedrijven vergroten hun marktaandeel nu in Rusland, maar waar praten we dan over? De markt voor luxe auto’s bijvoorbeeld was in handen van de Duitse merken. Dat is nu vrijwel over. China is nu de topleverancier voor luxe auto’s in Rusland… Alleen de markt is totaal ingestort. Dus hoe belangrijk is dat dan nog?

Overigens, in 2021, het jaar voor de inval in Oekraïne, was China goed voor 14,7% van alle Russische uitvoer. Nederland kwam op de tweede plaats met 8%.
De Russische vraag naar buitenlandse producten kwam ook al voor de oorlog vooral vanuit China met een 24,9% percentage. Duitsland stond toen tweede met 11,5%. Nederland stond er achtste met 2,8%.