Als je als belegger de overtuiging hebt dat iets gewoon gaat gebeuren, dan is de verleiding groot met geleend geld een grotere positie aan te gaan.
Immers, dan neemt, als je gelijk krijgt, je winst extra hard toe.
Nu zou je verwachten dat particulieren de enigen zijn die zo dom zijn, maar dat blijkt niet zo te zijn. Letterlijk tientallen fondsen hebben vorige week een margin call gekregen.
Hun posities liepen NIET zoals ze hadden gedacht en de onderliggende waarde die als onderpand diende, werd te klein. Dan komt er een telefoontje van de bank.
Of je even, binnen 20 minuten, geld bij wilt storten, anders grijpt de bank in. Als de bank ingrijpt, dan houdt dat in: er worden dan aandelen uit je portefeuille op de markt gedumpt om de tekorten in gewoon cash aan te vullen en om daarmee de geleende positie te liquideren.
Oftewel, in sneltreinvaart loopt je portefeuille dan leeg en op de beurs constateren andere beleggers dat er wel heel makkelijk pakketten op de beurs gedumpt worden.
Dat zagen we dus vorige week.
Goud- en uraniumaandelen werden gedumpt en dat was niet omdat beleggers geen vertrouwen meer hebben, maar omdat banken ingrepen bij fondsen die veel te veel op margin aan het beleggen waren.
Dat beleggen op margin kansen geeft, maar ik raad toch pas aan de tweede helft van je positie te kopen als het technische plaatje er beter uit begint te zien.