In Detroit wilde de woningcorporatie die voor de stad werkt haar huurhuizen aan de bewoners verkopen.
Die vraag/eis was namelijk vanuit de lokale politiek gekomen, omdat men van mening is dat het lokale woningbezit gestimuleerd moet worden. Ik laat even in het midden waarom dit zo nodig moet, maar volgens het lokale beleid is het zo dat men ernaar streeft dat meer mensen het huis waar ze wonen ook zelf bezitten.
Dus men kwam met een voorstel naar de huurders van deze woningcorporatiewoningen toe.
De animo viel tegen, maar dat was niet de enige tegenvaller.
Degenen die namelijk wel interesse toonden, bleken vrijwel allemaal niet in aanmerking te komen voor een hypotheeklening.
Ze hadden te weinig vermogen en/of een te laag of onzeker inkomen.
Daarom is nu heel die verkoop van de huurwoningen in de diepvriezer gezet.
Het is in Detroit nu totaal onhaalbaar gebleken.
Dat is een ernstig signaal. De huizenprijzen liggen in Detroit op een letterlijk een fractie van de niveaus elders in de VS en zelfs dan zijn de huurders niet in staat om financieel gezien het kopen van hun eigen woning te realiseren.
Dan is er dus écht sprake van een heel arme bevolking. En ‘arm’ mag je lezen op meerdere manieren, waaronder in geldgebrek.