Voor daytraders was het gisteren een fantastische dag. Waar een koers heen gaat is niet zo van belang, als er maar beweging is. De beweging was gisteren overduidelijk omlaag in de tech sector en daar kon je als daytrader de vruchten van plukken.
Soms kan beleggen bijna makkelijk zijn!
Zo is het niet iedere dag.
Een strategie kan dus ook zijn, om slechts af en toe daytrader te zijn. Alleen op dagen zoals gisteren, als je bijna niet kan verliezen. Het is slechts een idee.
Aanstaande vrijdag laat Aloys Mattijssen zien hoe hij de markt al tientallen jaren als daytrader bespeelt. Hij leeft er van en heeft zijn systeem zo opgezet dat de kans op verlies minimaal is.
Dus heel kleine verliezen en beperkte winsten. Waarom dat laatste?
Dat hoor je vrijdag van hem! Hij heeft daar in de praktijk ervaringen mee opgedaan en deelt die met de aanwezigen.
Kijk op www.beursopmaat.nl
We zien nu dat aandelen de laatste week klappen kregen, maar ook goud heeft een flinke dreun gekregen.
Zou goud nu niet keihard omhoog moeten gaan?
Ja… Maar als iets zonneklaar is, dan gebeurt het (nog) niet.
Als er een crisis uitbreekt en alles omlaag gaat, dan gaat alles omlaag. Daar helpt geen lieve moedertje iets aan. Het punt is, wat gaat er daarna het eerste omhoog. Dáár moet je in zitten!
Immers, als je daar dan in zit, dan kan je met de winst gaan zitten in wat er dáárna omhoog gaat.
Dat dus aandelen klappen krijgen en goud ineens 100 dollar daalt, dat is niet iets waar ik wakker van lig. In mi9jn aandelen heb ik enkele weken geleden winsten genomen en posities liquide gemaakt. De daling van de goudkoers is een mooi moment om goud bij te kopen.
Dit alles in afwachting van veel grotere dalingen voor de aandelenkoersen.
Want dat is uiteindelijk wel wat er staat te gebeuren.
Mijn video van eerder deze week maakt wel duidelijk dat ik nooit alles verkoop. Ik kan het mis hebben, of de timing mis hebben. Door altijd gespreid in de markt te zitten, mis ik nooit alles. Ik mis ook nooit een stukje daling. Dat hoort er dan ook bij.
Kijk hier de video over beleggen in een recessie.
Het is mijn best bekeken video van de laatste weken. Ik denk niet onterecht.
In een eerlijke maatschappij is één van de belangrijkste dingen die je kan hebben de openheid over posities.
Eén van die dingen, en dan ook voor deze nieuwsbrief van belang, is de posities van politici in bepaalde bedrijven.
Waar hebben ze hun belangen in zitten?
Er is een website die dat bij probeert te houden. Dit op basis van de meldingen die politici over hun handelingen moeten doen.
Dit is de website
De website is uiteraard afhankelijk van gegevens die door politici moeten worden ingeleverd bij de toezichthouders. Niet alle politici zijn daar even secuur in. Dat is de laatste jaren wel gebleken.
Wat ook blijkt is dat enkele politici schat en schatrijk zijn. Zo is er de Democraat Suzan Denbene die transacties met een gemiddelde waarde van 1 miljoen dollar doet. Ook is er de Republikein Michael McCaul die maar liefst 7.113 trades deed. Heeft deze man wel tijd om zich met zijn werk bezig te houden?
In de VS mogen Senaatsleden en Congresleden zelf in aandelen beleggen.
Dat lijkt niet zo’n halszaak, maar is het wel. In de Covid crisis kregen deze leden namelijk briefings terwijl het grote publiek nog niets wist. Vooral Republikeinse senatoren hebben die voorkennis gebruikt om persoonlijke posities in de markt aan te passen. Het was echter geen exclusief domein van Republikeinen. Ook enkele Democraten deden gezellig mee.
Pas daarna kwamen ze naar buiten met berichten voor het volk en die berichten waren heel anders dan wat ze in de briefing te horen hadden gekregen.
Die mensen hebben dus een functie waarbij ze het volk dienen, maar uiteindelijk doen ze dat pas nadat ze eerst zichzelf ruim bedienen.
Er zijn er die in 2020 miljoenen verdienden aan deze voorkennis.
In feite is het misbruik van voorkennis en dat is wel strafbaar. Ook in de VS.
Maar niemand kan deze politici aanpakken, want ze zitten zelf in de commissies die toezicht houden op de toezichthouders.
Ga je dus als toezichthouder handhaven, dan ben je je baan kwijt.
Dit alles maakt goed duidelijk dat het niet kan.
Politici moeten zelf niet in de beurshandel actief zijn, maar moeten hun portefeuille in handen van een echt onafhankelijke derde geven met wie ze geen contact mogen hebben. Niet direct, niet indirect.
Dat is zuiver en geeft dan ook meer vertrouwen in de politiek.
De kans is klein dat zo’n regeling er in de VS ook komt. Bijna alle politici zitten er niet voor het volk, maar zitten er voor zichzelf en voor de bedrijven waarvan ze veel geld toegeschoven krijgen om de belangen van de bedrijven te dienen. Daar maken ze geen geheim meer van, want ze weten dat vrijwel iedereen het doet. Slechts een enkeling is anders en die zetten ze weg als communisten of socialisten… Daarmee is het dan wel klaar. Dan ben je in de VS meestal wel afgeserveerd.
