De onderneming Wildberries heeft haar enorme logistieke netwerk opgebouwd met geld van externe beleggers, Russische banken en pensioenfondsen.
Naar verluidt zou het bedrijf een schuld hebben opgebouwd van omgerekend ongeveer 15 miljard dollar. Ondertussen is de schade aan Wildberries mogelijk al opgelopen tot zo’n 6 miljard dollar.
Het bedrijf heeft ongeveer 200 fysieke locaties in Rusland. Daarvan zijn er inmiddels zo’n tien vernietigd of zo zwaar beschadigd dat de activiteiten er stil liggen.
Maar die tien zeggen eigenlijk niet zoveel. Oekraïne is namelijk begonnen met het aanvallen van de grootste locaties. Het gaat dus niet simpelweg om tien van de tweehonderd locaties: een relatief klein aantal locaties vertegenwoordigt een veel groter deel van de totale capaciteit.
Wildberries was in 2025 nog een extreem winstgevend bedrijf. Nu dreigt het bedrijf echter keihard richting een financiële crisis te gaan. De kosten van de schade zijn enorm en het is bovendien maar de vraag in hoeverre verzekeraars die schade zullen vergoeden. Oorlogsschade is normaal gesproken uitgesloten van verzekeringen.
Dat betekent dat Wildberries alleen al voor de gebouwen opnieuw miljarden zal moeten investeren.
De vraag is of het verdienmodel die extra investeringen nog kan dragen. Zeker als Oekraïne de aanvallen voortzet en steeds meer logistieke locaties in vlammen opgaan.
En dan hebben we het nog niet eens over de gevolgen voor de financiers.
De verliezen voor banken, investeerders en pensioenfondsen kunnen binnen Rusland een domino-effect veroorzaken. Want als Wildberries zijn verplichtingen niet meer kan nakomen, komen de verliezen uiteindelijk ergens terecht. De grote vraag is alleen: waar?
Kijken we naar de eigendomsstructuur van Wildberries, dan is de verdeling waarschijnlijk ongeveer als volgt:
65% — Tatjana Kim
17,5% — Grigori Sadojan
17,5% — Galo-ZPIF / Emris
Maar goed, dat gaat over het eigendom. Laten we het voor het gemak even aandelen noemen.
Veel interessanter zijn de schuldpapieren. Daarover is veel minder bekend. En juist daar zit volgens mij het grootste risico.
Poetin heeft inmiddels aangegeven dat de Russische staat moet helpen bij de wederopbouw van Wildberries. En Poetin kennende doet hij dat waarschijnlijk niet zonder voorwaarden.
Als de Russische staat straks miljarden in het bedrijf moet steken, is het niet ondenkbaar dat daar ook meer staatsinvloed of een groter belang tegenover komt te staan.
De Russische staat gaat dan dus mogelijk enorme bedragen in Wildberries steken.
En daarmee wordt Wildberries steeds meer een probleem van de Russische staat.
Misschien is dat uiteindelijk wel de belangrijkste ontwikkeling.
Want als Wildberries alleen met miljarden aan staatssteun overeind kan worden gehouden, dan betaalt niet langer alleen Tatjana Kim de rekening. Dan komt een groot deel van de rekening bij de Russische overheid en daarmee uiteindelijk bij de Russische economie en de Russische belastingbetaler terecht.
Wildberries kapotmaken begint dan steeds meer synoniem te worden met Rusland financieel pijn doen.
Poetin lijkt dat zelf inmiddels ook te begrijpen. Zijn bereidheid om de onderneming met staatsmiddelen overeind te houden, laat zien hoe belangrijk Wildberries voor de Russische economie is geworden.
En dat maakt de aanvallen op de logistieke infrastructuur van Wildberries ineens tot veel meer dan het aanvallen van een commercieel bedrijf.
Het is een aanval op een steeds belangrijker onderdeel van de Russische economie.
