Home Beleggers NieuwsToen niets meer een waarde had… (Tom Lassing)

Toen niets meer een waarde had… (Tom Lassing)

by Tom Lassing

Door Tom Lassing

In de jaren dertig kende Oostenrijk een werkloosheidscrisis. Het hield uiteindelijk in dat niets meer een waarde had en economische krimp het land in de greep hield.
Een huis bijvoorbeeld was niets meer waard, want er was geen enkele koper in de markt. We kennen dat in Nederland nu ook al een beetje.
Er was nergens een markt in, behalve in basisvoedsel. Voor de rest kon je weinig omdat je vrijwel niets kon verdienen. Door de hoge werkloosheid of de angst voor werkloosheid gaf men weinig uit.
De mens was een slaaf van geld geworden en geld was alleenheerser. Bankiers waren oppermachtig.
In Wörgl werd door de burgemeester een oplossing gevonden door een nieuw soort geld te ontwikkelen dat net als al het andere levende in de wereld een beperkte levensduur had en verouderde. Het Frei-geld werd iedere maand bewust minder waard. Frei-geld kon je verkrijgen door er voor te werken. Het liep niet via de banken, maar via de lokale overheid. Het Frei-geld op rekening houden was niet verstandig, want iedere maand betaalde je daarvoor in feite een boete omdat het geld verouderde. Wie dit geld dus verdiend had, wilde het graag weer uitgeven en daar iedereen wel vertrouwen had in deze munt bloeide de lokale economie weer op. Men gaf weer graag geld uit en daar profiteerde heel de economie van.
Het grote verschil met fiat geld was het feit dat er dus geen rente op verkregen werd. Rente en rente op rente maakt dat mensen met geld steeds rijker kunnen worden door iets passiefs als passief geld op de bank. Dit Frei-geld kan dus niet tot een concentratie van geld bij slechts enkele rijken leiden.
Het ging 13 maanden lang fantastisch, met een werkloosheid die 25% terugliep, waarbij het dorp enorm opbloeide en andere dorpen het voorbeeld graag wilden volgen. Toen kwam echter de Centrale Bank van Oostenrijk om de hoek kijken en onder dreiging van inzet van het leger werd dit experiment gestaakt. Ook Wörgl had vanaf dat moment weer ‘gewoon’ last van de crisis. Niet lang daarna kwamen de nazi’s en werd het experiment vergeten.
Het gekke is nu, terugkijkende, dat de oplossing voor de crisis er was, maar de bankiers wilden niet dat die oplossing gekozen werd. Het zou immers hun alleenheerschappij over geld enorm aantasten. Dat de banken toen al de eigenaar van het land waren en in feite de alleenheersers werd bewezen met het feit dat het leger ingezet zou worden tegen het eigen volk. OOK ondanks dat het economisch gezien de oplossing was.
Zouden we ons nu dat ook laten gebeuren?
Wat denkt u serieus? Het overkomt ons dagelijks! De banken zijn nog altijd heer en meester en de crisis waar we in zitten is hun schuld en die van niemand anders. Spaanse banken hebben het even moeilijk en Europa maakt 100 miljard over! U krijgt geen cent als u in de problemen komt, de banken worden volledig gecompenseerd voor hun verlies, geen blunderende bankier verliest vrijheid, baan, loon of bonus.
Er zijn ook voor de huidige crisis oplossingen, maar die worden niet toegepast, want het zou de macht van de banken aantasten. We kijken dus naar Wörgl, maar zien niet dat we 80 jaar later nog altijd onder de knoet van de bankiers leven.
Wat zou nu de oplossing zijn? Simpel… laat de banken failliet gaan en staak het fiat geldsysteem.
Geen nepgeld meer!
Er moet weer echt geld komen, liefst zonder rente component. Dat deel van het Wörgl experiment was briljant.
Ja, het zal de economie even in grote verwarring brengen en er zullen bedrijven opvallen, maar neem uzelf niet in de maling, dat gaat zonder veranderingen ook gebeuren. Het huidige systeem is niet alleen corrupt en misdadig, het is ook onherstelbaar kapot. We willen het alleen nog altijd niet toegeven.

You may also like

Leave a Comment