Op dit moment kennen we over heel de wereld het fiat geld principe. Het is voortgekomen uit het goudstandaard principe. Daarmee hebben we twee geldsystemen genoemd. Er zijn er meer, waaronder de Real Bills doctrine.
Deze doctrine was de hoeksteen van de FED opzet in 1913.
Al veel eerder werd er over gesproken, waaronder door John Law (1705), Simon Clement (1710), Adam Smith (1776), Charles Bosanquet (1810) en Thomas Tooke (1845).
Het was de basis en hoeksteen van de FED omdat het de FED de ruimte moest geven om hoog kwaliteit zelf liquiderend bankpapier (<60 dagen looptijd) uit te geven.
Maar wat is dat dan?
(Ik kan het hier in dit artikel slechts globaal uitleggen. Er zijn honderden boeken over geschreven, het is niet mogelijk om in één artikel alles tot in perfectie uit te leggen. Ik doe wel een poging de kern te raken)
Als iemand 100 ounces zilver heeft en er geld in de vorm van zilverdollars voor wil hebben, dan kan de bank op basis van die 100 ounces zilver 100 papieren dollars uitgeven. De bank krijgt het zilver en u zult het met me eens zijn dat de dollars degelijk gedekt zijn. Iedere uitgegeven dollar is nu één ounce zilver waard. Deze bank en de nieuwe eigenaar van de door de bank uitgegeven dollars met een 100% zilverdekking lopen geen gevaar.
Nu komt er een boer bij de bank en die boer wil alvast geld hebben terwijl zijn oogst minder dan 60 dagen in de toekomst ligt. Een deel van de oogst is onderpand.
De bank geeft hem op basis van die deal voor maximaal 60 dagen 20.000 dollar.
Er staan nu 20.100 dollars uit, maar er is nog altijd slechts 100 ounces aan zilver in de kluis.
Er is dus pertinent geen sprake meer van een 100% dekking van een ounce zilver per dollar. Maar is de kwaliteit van de dollar minder geworden, nu de bank deze hoog kwaliteit afdekking in de vorm van een deel van de oogst binnen heeft?
Dit is in de kern de Real Bills doctrine.
Maar er is een uitbreiding op mogelijk…
Nu komt mijnheer Jansen binnen en die heeft 300.000 dollar nodig. Hij wil dit geld gebruiken om er een huis mee te kopen. Het huis wordt geschat op 500.000 dollar waarde en de bank verkrijgt een eerste hypotheek op het huis. Hij wil de lening voor 30 jaar en hij belooft ieder jaar af te lossen en rente te betalen.
Er staan nu 520.100 dollars uit. Nog altijd liggen er slechts 100 ounces zilver in de kluis…
Iedere zilverdollar in omloop kan je 1 ounce zilver voor krijgen…
Maar als iemand dat gaat uitvoeren, dan is het zilver al snel op.
De dekking is dus niets waard als je echt zilver wilt hebben. Maar is de uitgegeven dollar ook van slechtere kwaliteit?
De dekking is er nu in zilver, oogst en pandrecht op een huis. Hoe dan ook is er nog altijd een kwalitatief hoogstaande dekking, alleen is met de leningverstekking ten behoeve van een huis de 60 dagen limiet losgelaten.
De bank zou, als alternatief op zilver, nu het recht op de dekking uit kunnen geven in de vorm van obligaties. Mensen hebben dan geen zilver nodig om toch de kwalitatief hoge dekking van de dollars te genieten.
Het is niet vreemd te zien hoe dit mooie systeem uiteindelijk toch werd tot het huidige fiat systeem. De bankiers zagen wel in dat de dekking in edelmetaal heel onhandig werd en feitelijk totaal overbodig als de dollar maar adequaat gedekt bleef.
Dat werd ze ook, tot eerst Nixon de zaak ondermijnde en later Bush Jr. de totale oorlog tegen het terrorisme uitsprak en de uitgifte van dollars door de FED in feite staatsgeheim en daarmee oncontroleerbaar maakte. Vanaf dat moment was er helemaal geen dekking voor uitgegeven dollars meer en was er dus ook geen sprake van welke kwaliteit van onderpand dan ook.
Dollars worden nu onbeperkt uitgegeven op basis van hoeveel de regering er ook maar wil hebben.
Het zal iedereen duidelijk zijn dat zo’n systeem maar één uiteindelijke weg kent en dat is de weg van totale instorting.
Het Real Bills principe kent overigens een andere inflatie reden als dat het fiat systeem heeft. Bij de Real Bill is het zo dat niet terugbetaalde of een onvoldoende afgedekte dollar bij problemen een inflatie kunnen veroorzaken.
Bij het fiat geld systeem is de reden voor inflatie het in het systeem brengen van meer ongedekt geld.
Het is daarom dat men vaak spreekt over het inflatieloze tijdperk in periodes dat het Real Bill systeem werkzaam was. Als de zekerheden maar van voldoende kwaliteit waren, dan was er geen inflatie. De maximale periode van 60 dagen garandeerde ook dat bankiers weer snel liquide konden zijn, zodat een run op de bank nooit een probleem zou worden. Immers, binnen twee maanden had iedereen het geld of de dekking weer. Als de dollars maar door de bank afdoende afgedekt waren!
Dat was de theorie. Het feit dat we nu in een fiat systeem zitten zegt genoeg over de haalbaarheid en de wenselijkheid van het systeem. Regeringen die oorlog willen voeren, die hebben niets aan echt geld. Dat hindert ze alleen maar. Die willen snel veel geld en geen gedonder. Inflatie en andere problemen lossen ze wel op na de oorlog… Na de oorlog komt er toch nieuw geld. Als we gewonnen hebben omdat we een nieuw systeem starten, en als we verliezen omdat de winnaar dan een nieuw geldsysteem zal dicteren.
Alleen een serieuze en kwalitatief hoogstaande samenleving zou altijd echt geld willen hebben. Het feit dat we dat in de wereld nergens meer hebben is dus ook een teken aan de wand.
Deskundigen zoals Thomas Cunningham zijn van mening dat het Real Bill systeem veel beter is dan het fiat systeem zoals we dat nu hebben. Daar was dan wetenschappelijk bewijs voor nodig, terwijl we toch zo al kunnen zien waarom het beter zou zijn.
Het komt er niet, omdat regeringen liever snel te verzinnen geld willen hebben.
