Eerder deze week kreeg ik een mail van een lezer die vond dat ik eens reëel moest gaan worden…
Hij wilde graag positieve verhalen lezen.
Daar wringt de schoen, hij wil reële sprookjes lezen. Helaas, die schrijf ik niet.
Reëel gezien lopen we de kans op een stuklopen van het Euro experiment. Als ik dus open en eerlijk schrijf, dan moet ik u voor dat risico waarschuwen.
We kunnen ons nu nog tegen het risico beschermen door onze exposure richting de euro te verminderen. Dan hoeft het ergste nog niet uit te komen, maar iedereen heeft dan wel een kans gehad zich er tegen te wapenen.
Ik hoop dat daarmee duidelijk is dat ik ook graag positief wil zijn, maar niet zonder de ogen voor de risico’s te sluiten. U leest overal over zaken die veel mensen raken. Het huwelijk van Jan Smit, het feit of hij al dan niet de vader van zijn ongeboren kind is. Allemaal zaken die heel belangrijk zijn en vooral ook goed verkopen.
Mijn waarschuwingen verkopen slecht. Ik schrijf ze dan ook in een gratis nieuwsbrief. Ik heb er ook bewust voor gekozen om niet voor de brede markt te gaan. Ik schrijf voor een klein deel van de beleggers en beperk mezelf en mijn markt bewust. Dat zorgt er ook voor dat mijn boodschap geen self fulfilling prophecy wordt.
De hoop is dat ik u op tijd wakker zal hebben, zodat u niet op de ochtend erna wakker wordt en denkt “goh, wat is me dan nu ineens overkomen, waar is mijn kapitaal gebleven?”.
Ik vrees dat het volk structureel behoorlijk dom gehouden wordt. Pas jaren later horen we nu pas hoe erg het in 2008 was. In boeken die de gezagsdragers er over schrijven liegen ze gewoon letterlijk dat het gedrukt staat.
Wanneer horen we de echte waarheid over nu? Hoe dicht langs het randje gaan we op dit moment?
Ik vrees dat het nog heel wat spannender is dan in 2008. Toen was het één bank die dreigde anderen mee te trekken. Nu is het één continent dat… Het lijkt me toe dat we dan over een ander risico spreken.
Of ben ik dan ineens niet meer reëel?
