Als er sprake is van een gezonde democratie, dan moet er ook sprake zijn van een vrije pers.
Echter… een vrije pers is niet hetzelfde als een main stream pers.
Kijken we in het westen, dan is er in principe een vrije pers, maar… die vrije pers moet ook commercieel gezien haar eigen broek hooghouden.
Dat is een probleem.
Het is immers zo dat bepaalde soorten berichten heel goed scoren en daar kan je dus veel geld mee verdienen. Dat terwijl kritische artikelen vaak niet zo gewild zijn en dus slecht worden gelezen en geen geld opleveren.
De vrije markt zorgt er dus voor dat de pers gaat meehuilen met de grootste gemene deler, want dat verkoopt het beste.
Er is dus terecht zware kritiek op kwaliteit van de zogenaamd vrije pers.
Maar… Dat mag nooit een reden voor politici zijn om het werk van journalisten gevaarlijker te maken door journalisten te demoniseren of erger nog, ze te bedreigen of laten bedreigen.
Geen vrije pers is nog veel erger dan een slechte vrije pers.
Als politici de pers gaan aanvallen, dan is dat niet omdat ze meer democratie willen. Die politici is het er om te doen de democratie nog verder te ondermijnen.
Rusland is een prima extreem voorbeeld van hoe de vrije pers volkomen uitgeschakeld is. De overheid bepaalt er wat er in de krant en op TV en Internet komt. Je ziet dat het werkt, want steeds meer Russen geloven hun overheid zonder dat ze nog vragen stellen. Ze durven zelfs geen vragen meer te stellen.
Dát is wat enkele politieke partijen in Nederland nu ook als hun ideale voorbeeld zien.
Dát is waar ik dus tegen blijf protesteren.
