President Reagan heeft na zijn presidentschap een bijna mythische status verkregen. De reden daarvoor is dat hij het zelfvertrouwen terug bij de Amerikanen bracht. Na het gelijk spel in Korea en de verloren Vietnamoorlog en de economisch rampzalig verlopen jaren zeventig was de VS verworden tot een slappe hap van hippies en constante economische crisis.
Reagan begon een politiek van schulden maken om er economische groei van te kunnen creëren. Hij begon ook doelbewust een oorlog tegen het nietige Grenada en na zelfs toen nog de nodige tegenslagen wist de VS die oorlog (die eigenlijk niet meer dan een schermutseling was) te winnen. De ratio tien tegen één was te veel voor het legertje van Grenada. Toch had het weinig gescheeld of zelfs die oorlog was door de Amerikanen verloren. Een enkele mitrailleurpost met daarin Cubaanse huurlingen was bijna voldoende om heel de landing verloren te laten gaan. De Amerikanen hadden immers een enorm Vietnam trauma opgelopen en mensen verliezen was voor hen amper te verwerken. Daarbij hadden ze twee dagen voor de invasie een vernietigende bomaanslag in Beiroet te verwerken gehad (300+ doden) en ze hadden daarop direct besloten om Libanon met de staart tussen de benen te verlaten. (Dit is mede de bron voor veel Amerikaanse politici om het Iran nog een keertje betaalt te willen zetten. De verdenking ligt namelijk zwaar op Iran)
Maar liefst 7600 Amerikaanse soldaten vielen het eilandje binnen dat pas zes dagen daarvoor via een staatsgreep was overgenomen door een ultra links regime.
Van die 7600 soldaten kregen er achteraf 5000 een medaille voor moed…
Het geeft goed aan hoe triest het gesteld was met de kracht van het Amerikaanse leger. Op komen dagen leverde je al een medaille voor moed op.
Het ging nog bijna mis want de verschillende onderdelen van het leger konden niet met elkaar communiceren. Het was één grote bende, maar 7600 tegen nog geen 1000 man die het totale leger van het eiland vormden, dus ook ondersteunende troepen, was een oorlog die de VS uiteindelijk niet kón verliezen.
Reagen zocht dus een oorlog die hij niet kon verliezen en vond deze in het nietige Grenada. Heel de VS kon achter de president gaan staan en eindelijk weer eens een gewonnen oorlog vieren. Korea, Vietnam en heel recent de ramp in Beiroet waren dramatische rampen uit het verleden geworden.
Reagan zette de rest van de jaren tachtig door met zijn agressieve politiek en het extreem laten oplopen van de schulden. Amerikanen kregen weer zelfvertrouwen. De film TopGun werd een hit en de economie trok fors aan. Zelfs de aandelenbeurs steeg enorm, met in 1987 een forse crash en vervolgens in 1989 een kleintje. De toegenomen schulden konden makkelijk worden verwerkt door de aangetrokken economie. Wat kon er nog mis gaan?
Nu, Amerika bleef na dat succes vertrouwen op schulden maken en je vervolgens uit de schulden groeien. Aflossing van de schulden werd niet eens overwogen.
De geest van Reagan bleef tot lang na zijn vertrek in het Witte Huis hangen.
Alleen de opkomst van China veranderde het economische speelveld. Van een economische maak economie werd de VS een services economie. China nam de maak industrie over en veel (hand)werk verplaatste zich na 1990 naar het lage loonland China.
Amerika bleef maar lenen, maar de stormachtige economische groei van eind jaren tachtig kwam niet terug.
Hoe rechtser de president, des te spilzuchtiger werd deze. Alleen Clinton had monetair bezien nog enige beheersing, maar ook Obama wilde de trend van steeds meer schulden niet keren en net als Bush jr voor hem verdubbelde hij de schulden.
Trump had veel commentaar op dat leenbeleid, maar zette het uiteindelijk nog weer extremer door. Trump veranderde alleen het speelveld door niet alleen de schulden te laten groeien, maar ook fors in de belastinginkomsten te snoeien. Het komt nu dus dubbel zo hard aan EN de rente stijgt daarbij ook nog eens.
Ondertussen blijft de voor de aangegane schuld benodigde economische groei achter. De berg schulden neemt toe en de economie kan het klimtempo de schuldenberg op niet volhouden. De verhoogde rente speelt daarbij nu ook een factor. Niet alleen neemt de schuld enorm toe, maar de kosten voor die toenemende schuld nemen ook nog eens enorm toe.
Dat kan haast niet anders dan dramatisch aflopen, zeker als je je economie deels op slot laat zetten.
De VS graaft haar eigen graf net naast de schuldenberg.
Wat kunt u als belegger met die wetenschap?
Als het misgaat, dan gaat het mis met de waarde van de munten. Dollar en euro kunnen koopkracht verliezen. De enige manier om daar redelijk immuun voor te worden is het hebben van goud of eventueel onroered goed.
U begrijpt langzaamaan beter waarom ik daar steeds nadrukkelijker in actief ben. Het is puur om in veilige wateren te blijven.
Ik heb hier een goudrekening
Ik ben hier actief met mijn onroerend goed
