De vraag van consumenten binnen China valt tegen. De vraag vanuit het westen voor producten uit China loopt ook terug. Kortom, er liggen zware uitdagingen voor China, want de vastgoedcrisis en de teruglopende bevolkingsomvang werken ook al niet mee.
De bevolking voelt dat het niet goed zit en houdt daarom de hand op de knip. Terecht, maar daarmee wordt het probleem alleen maar erger.
De westerse vraag naar producten neemt om twee redenen af. Er is na Corona en de logistieke problemen een enorme extra vraag geweest naar producten waarmee we ‘voor de zekerheid’ extra bestelden. De magazijnen in het westen liggen dus vol.
Daarbij kiezen we nu steeds vaker voor lokale producten. Het is nog geen tsunami, maar we worden ons wel steeds bewuster van het feit dat we minder afhankelijk van China moeten worden.
Bedrijven halen hun productie er steeds vaker (deels) weg en we kiezen vaker echt bewust voor kwaliteit en lokale productie.
Het is ook ons belang dat we hier in Europa dingen kunnen blijven produceren.
China kent nu een deflatie. Dat is puur omdat ze meer produceren dan er nu gevraagd wordt. Dan dalen de prijzen en nog steeds wil niemand kopen.
