De laatste twintig jaar is het al zo dat de argumenten voor uranium sterk zijn. Ondanks dat is het beleggen in die sector een drama geworden. Hadden de analisten dan zo ongelijk?
Ja en nee.
Ja, want men was één belangrijk onderwerp vergeten. Dat was de (helaas tijdelijke) ontspanning in de koude oorlog tussen Rusland en de VS.
Die ontspanning bracht een heleboel uranium uit overbodige oude kernwapens op de markt. Rusland verkocht dit uranium aan de VS en zowel in de VS als in Rusland werd het uranium verrijkt zodat het in kerncentrales over heel de wereld gebruikt kon worden. Ondertussen was de mijncapaciteit van uranium dus al groot genoeg. Het gevolg was een overproductie en dus extreem lage koersen voor kerncentrale brandstof.
Die situatie is nu aan het veranderen, maar…
Waar we nooit rekening mee (kunnen) houden is hoe dom/eigenwijs mensen kunnen zijn. Na twintig jaar dumpprijzen voor verrijkt uranium is niemand bereid de portemonnee te trekken. Er is nóg geen acuut tekort.
Dat tekort komt er wel aan, maar zolang iedereen nog even vooruit kan met de bestaande voorraad stellen ze aanvulling van de voorraad liever uit in de hoop op iets lagere koersen.
Wie knippert het eerst? De leverancier of de koper?
Tot nu toe steeds de leverancier…
Ook ik voorzie dat er een moment komt dat de leverancier gewoon weet dat de koper niet anders kan dan de hogere prijs betalen. Dat er simpelweg geen alternatief aanbod meer is.
Wanneer komt dat moment?
Dat kan ik totaal niet inschatten en ik vrees dat niemand op de wereld dat kan. De reden is dat de voorraden vaak een militair en economisch geheim zijn. De kopers doen alsof ze nog genoeg voorraad hebben en zolang de leveranciers liever omzet dan winst hebben gaat dit spel nog even op lage koersen door.
Zodra de bluf duidelijk wordt, gaat de koers x2 tot x5.
Het is echter koffiedik kijken wanneer de omslag komt. Laat u niet anders wijsmaken, deze markt is te gesloten om er een overall zicht op te kunnen hebben. Het is ook voor de insiders koffiedik kijken.
