Als we gaan kijken naar wie de patenten bezitten in de duurzame energie sector, dan zijn het niet zelden de grote fossiele energie bedrijven die deze patenten in hun bezit hebben. Patenten waarmee ze vervolgens vaak (nog) niets doen.
De ontwikkeling is te vroeg naar hun zin en de beste weg om deze dan te vertragen is om de patenteigenaar uit te kopen.
Waarom zou zo’n patenteigenaar dat dan doen? Zijn die zo naïef?
Vaak is het zo dat ze verkopen op basis van een verhaal dat ze wordt verteld. Er wordt door iemand die contact opneemt een prachtige toekomst geschetst, maar het wordt allemaal pas mogelijk als je ons eerst de patenten verstrekt. Er wordt verwezen naar een prachtige website en het lijkt allemaal prima in orde te zijn. Je besluit als uitvinder met de persoon in kwestie in zee te gaan. Je krijg alvast de beloning op de rekening gestort met de belofte dat ze het groot uitrollen als ze 100% zeker de patenthouders zijn.
De patenthouder denkt een mooie partij te hebben gevonden, verkoopt zijn of haar patenten en krijgt daarvoor de vergoeding.
Daarna wordt het stil.
De contactpersoon in kwestie is niet meer te bereiken, de website is verdwenen of men kent de contactpersoon daar helemaal niet en na enkele maanden blijft vanuit de patentregistratie dat ineens dat een oliemaatschappij het patent in bezit heeft.
Het is maar een voorbeeld.
Zo heeft Texaco het patent op een methode om glucose voor fermentering te maken. Daarmee kan je je biomassa beter prepareren.
Methods of enzymatic hydrolysis
Patent number: 9631057 Gebruiken ze het patent ook?
Patent na patent in handen van Texaco.
Overigens hebben ze ook al de nodige patenten op waterstof.
