U heeft ongetwijfeld de berichten al geleden of gehoord. Er is een enorm chiptekort, waardoor vooral autofabrikanten hun productie moeten verlagen.
Ook is er een bouwmaterialen tekort, waarbij ook bepaalde basismetalen nu steeds moeilijker te verkrijgen zijn.
En u hoorde ongetwijfeld al van de toekomstige tekorten in de uranium sector. Die tekorten zijn er nu nog niet, maar ze zijn te berekenen, omdat de mijnproductie capaciteit achter blijft bij de groeiende vraag.
Hoe kan het zo zijn dat de wereld ‘ineens’ van alles te kort komt?
Deels heeft dat te maken met de internationale politiek.
De chiptekorten zijn ontstaan nadat de vorige Amerikaanse president een embargo instelde voor enkele Chinese bedrijven. Huawei heeft toen heel snel enorme hoeveelheden chips opgekocht en toen Apple dat door kreeg, ging Apple dat ook doen.
Nog altijd geen probleem, maar toen moest de productiecapaciteit in Taiwan gevoelig omlaag omdat er daar een ernstig water tekort is ontstaan. Nu is er dus WEL een probleem.
De tekorten in bouwmaterialen en basismetalen heeft onder meer te maken met de Corona maatregelen. De bouw lag overal stil en ook de productie werd teruggebracht. Nu wil iedereen ineens weer aan het werk en is uiteraard de productie niet afgestemd op de extra vraag. De prijzen lopen dus op.
Bij uranium is het de aanhoudende lage prijs voor uranium die de markt parten speelt. Mijnen produceren niet of minder omdat de prijs maar niet omhoog wil. ALS dan de prijs uiteindelijk omhoog gaat, dan kan die wel eens opwaarts doorschieten. Immers, de beurs reageert vaak als een klein kind, met enorme overdrijving.
