De rellen van afgelopen weekend in Amsterdam maakten vooral duidelijk dat de Nederlandse pers bijzonder goed werk verricht voor Israël.
Er waren rellen in Amsterdam en één partij in die rellen kwam uit Israël.
Daarmee was voor de pers EN de politieke leiding al duidelijk dat de schuld bij de rellen in ieder geval NIET bij de Israëliërs zou liggen.
Het geweld tegen de Israëlische fans en daarna de joodse/Israëlische inwoners/toeristen was racistische en antisemitisch en daar moest schande van gesproken worden. Zelfs de koning werd opgetrommeld om er schande van te spreken.
In Nederland EN in Israël sprak NIEMAND over HOE het tot die rellen was gekomen.
In het buitenland echter wel. Die zagen vanaf een afstand hoe de Nederlandse pers en politieke leiding deze hele zaak manipuleerden tot het bot.
De aanleiding van de rellen werd in beide landen volledig weggezuiverd.
Alleen de gevolgen werden zichtbaar gemaakt. Israël was met de hulp van de Nederlandse pers en de regering weer zielig en deed zich voor als onschuldig slachtoffer… Daar kwam het op neer.
Dit zou een enorm schandaal in Nederland moeten worden en een eyeopener voor de pers. Maar neen. Het is in Nederland vrij stil gebleven rond het onderwerp. De koning heeft het niet nodig gevonden iets genuanceerder terug in de pers te komen en ook onze premier, de schoothond van Wilders, blijft min of meer bij zijn verhaal.
De aanleiding van het racistische geweld tegen de Israëliërs en de joodse inwoners van Amsterdam kwam NAdat de Israëlische ‘fans’ racistische en laakbare leuzen EN geweld hadden gebruikt tegen de inwoners van Amsterdam.
Daarmee kan je de reacties daarop niet goedkeuren, maar je moet de aanleiding ook niet wegfilteren.
Dat laatste is wel gedaan en dat is een rode kaart voor de Nederlandse pers.
Onze ‘vrije’ pers, de politieke leiding en de koning staan er gekleurd op. Dat is geen racistische uitspraak, maar gewoon een akelige constatering.
