Tijd voor drastische maatregelen

Jaren geleden heb ik eens een stuk gelezen van, ik meen, Arie van der Zwan.
Het verhaal ging in grote lijnen als volgt:
Een land wat problemen ondervindt doordat de lonen te snel zijn gestegen en die hogere lonen niet langer kan compenseren door productiestijging, gaat problemen krijgen in zijn afzet. We zien vandaag de dag dat Amerika kunstmatig zijn dollarkoers aan het drukken is om zo een betere export te krijgen omdat de binnenlandse consumptie achteruit gaat. Die consumentenconsumptie is voor 70% hun economische motor.
De export van een land als Duitsland is goed ook omdat zij lage (lagere) lonen hebben bedongen voor Duitsers in Oost-Duitsland waar gelukkig langzamerhand veel productie vandaan komt.
Inmiddels hebben de Oost-Duitsers zelfs een hogere productiviteit dan West-Duitsland en tevens is hun consumptie dermate toegenomen dat dit de economie ook stimuleert.
Maar laat ik niet afdwalen.
De euro is tegenwoordig, ook door de acties van de Amerikanen, sterk gestegen; een nivo van 1,40 t.o.v. de USD is meer dan genoeg.
Omdat we nu in een Euromunt zitten met nog veel landen is onze bewegingsruimte beperkt.
Een aantal van onze zuidelijke broeders hebben een te grote staatsschuld en door de hogere rentetoeslag en hun levensstijl zullen zij ook in de komende tijd zich niet kunnen houden aan de 3% begrotingstekort, die werd afgesproken bij het aangaan van de gemeenschappelijke Euro.
Zelfs Duitsland, de motor van de EU, zit dit jaar daarboven maar zal volgend jaar waarschijnlijk weer in lijn zijn.
Waartoe nu dit hele verhaal?
Normaliter zou, als een enkel land en zeker een klein land zoals Nederland niet binnen de normen bleef, dat land vreselijk op z’n donder krijgen. Wie kan ons echter nu wat maken nu bijna iedereen na de crisis met dezelfde problemen kampt?
Keren we terug naar Arie van der Zwan:
Om radicaal de uurlonen te verminderen kan de volgende actie worden ondernomen.
We gaan alle brutolonen en bruto-uitkeringen verlagen met 25%, gaan we uit van een gelijkblijvende belastingdruk zal dus ook het nettoloon afnemen met 25%.
Onverteerbaar, je kunt het niet maken mensen een loonsverlaging te geven van een kwart van hun inkomen want de uitgaven voor levensonderhoud en huren en termijnbetalingen voor krediet- en hypotheek zullen onbetaalbaar zijn.
OK, de staat gaat daarom ook alle belastingen en sociale premies op de lonen dusdanig verminderen dat het netto salaris blijft zoals voorheen!
– Het zou overigens ook het ideale moment zijn om over te gaan naar de invoering van een Vlak-tax. Dat maakt ook het rekenmodel een stuk eenvoudiger.
 
Zouden de pensioenfondsen de grondslagen voor alle pensioenen die nog niet tot uitkering zijn gekomen mogen verlagen met 25% zijn de dekkingsgraden m.i. in één keer gerepareerd, geen geklooi met 1-4% minder uitkeren. Dit zou ook resulteren in een lagere premiedruk voor de nog werkenden.
De groep gepensioneerden wonende in Nederland kunnen ook worden gekort echter uitkeringen die naar het buitenland gaan zullen op een andere wijze moeten worden benaderd omdat hierop geen belastingen worden betaald.
Ik pleit uiteraard wel voor een AFM-achtig krachtig toezicht op pensioenfondsen want sinds Achmea mijn pensioen beheert komt de ene crisis na de andere die alleen maar leidt tot verlaging van de uitkeringen.
 
Alhoewel de staat door daling van salarisbetalingen en uitkeringen meeprofiteert, zal er toch een aanzienlijk begrotingstekort ontstaan wat binnen de EU normaliter niet zou worden getolereerd.
Door stijging van de export, die zeker fors gaat toenemen zullen deze tekorten weer snel kunnen worden ingelopen.
Duitsland zou erg blij zijn er weer een goedkoop lonen land bij te hebben.
Afspraken zouden er wel moeten komen met de vakbeweging (ons poldermodel) om loonstijgingen gedurende een aantal jaren beperkt te houden.
 
We zouden erg veel nieuwe buitenlandse bedrijven aantrekken waardoor werkloosheid en andere uitkeringstrekkers fors zouden afnemen, misschien wel te sterk zou afnemen.
Dit hier geschetste model werkt niet als de gehele EU dit zou doen, maar zouden we een voorloper zijn dan zit men te kijken hoe dit af zal lopen en vertraagd ons voorbeeld volgen.
De eerste klap blijft een daalder waard.