Basel 3 lijkt in kannen en kruiken

Voor wie dat nog weinig zegt, Basel 1 en Basel 2 waren afspraken over hoe banken moeten werken. Hoeveel basisvermogen ze minimaal moeten hebben en hoe ze bepaalde boekhoudkundige zaken moeten regelen. Volgens de banken werkte Basel 1 al goed, maar schoorvoetend gingen ze akkoord met Basel 2, dat een aantal zaken weer net anders regelde, waaronder afspraken over hoe ze hun bezit moesten waarderen.
Je kan immers je aandelen waarderen tegen aankoopwaarde, maar ook tegen beurswaarde of tegen geschatte waarde. Dat leek allemaal lood om oud ijzer, tot de bankencrisis eind 2007 begon toe te slaan. Tegen beurswaarde waarderen is in een opgaande markt fantastisch, want iedere dag word je rijker en aangezien banken tot zo’n 50x hun bezit mochten uitlenen, liep dat als een trein.
Maar toen ging de beurs omlaag… Ver omlaag. Allerhande verherverpakte hypotheek producten bleken behoorlijk beroerd te zijn ingepakt en werden qua beurswaarde waardeloos. De afspraak op beurswaarde te waarderen liep door het wegvallen van een totale markt helemaal aan de grond.
Basel 3 moest er komen vonden de banken en ze wisten wel wat dat voor hen zou inhouden. Geen waardering volgens beurswaarde meer, maar veel liever een waardering die minder ‘hard’ was. Hun voorstel was dat Basel 3 moest bepalen dat de banken zelf een waardering op hun bezit mochten afgeven.
De banken waren dus helemaal voor Basel 3.
Daar zijn ze nu wel op terug gekomen. Door de ellende die de banken veroorzaakt hebben, kregen ook outsiders zeggenschap over banken. Grote namen als ABNAMRO en Fortis kwamen ineens een beetje in handen van politici. (Zalm is overigens politicus geweest, maar is ook een bankeninsider en deel van de leidende elite van Nederland. Zalm is namelijk ook Commissarris bij De Nederlandsche Bank en is de persoon die onze nationale goud voorraad verkwanseld heeft om het vertrouwen in de Euro maar te maximaliseren. Het was ook Zalm die 10% van onze waarde bij de introductie van de Euro weggegeven heeft.)
Hoe dan ook, de bankiers hadden het tot hun grote schrik ineens bij Basel 3 niet meer helemaal zelf te zeggen. De politiek deed nu ineens ook mee en eiste strengere voorwaarden voor de banken.
Basel 3 zou de bankiers ineens uiteindelijk ook wel eens pijn kunnen gaan doen. De kapitaalseisen zouden veel strenger worden. Zo moesten banken in een later voorstel van Basel 3 maar liefst 3% cash aanhouden. Voor banken een vervelende zaak, want dat geld levert ze dan niets meer op. Naar nu blijkt, moet het percentage van hun risicogewogen activa in hun kernkapitaal in vijf jaar tijd van 4% naar 7%.
Een voorstel was ook om bestuurders op kennis en geschiktheid te gaan testen. In tegenstelling tot voorheen moest je volgens de voorstellen van Besel 3 daadwerkelijk iets van de materie afweten voor je een bank gaat leiden!
Niet voor niets dat bankiers zwaar tegen zijn. Niet alleen wordt de winst voor banken minder, maar daarbij moeten ze kennistests gaan doen en dat houdt in dat die zeer lucratieve baantjes niet meer zomaar onderling verdeeld kunnen worden.
Het mag duidelijk zijn dat de oude bankiers dit niet over hun kant konden laten gaan. Er is dan ook enorm veel vergaderd tussen de old boys en uiteindelijk hebben ze nog heel wat concessies uit het vuur weten te slepen.
In het voorstel waar ze nu uit zijn gekomen is in ieder geval een vertraging van 5 jaar ingebouwd. Sommige eisen hoeft zelfs tot 2019 niet aan voldaan te worden.
– Banken maken geld uit lucht. In wezen komt het daar op neer. Ze mogen onder de nieuwe Basel 3 regels wat minder geld uit dezelfde hoeveelheid lucht maken… De banken hebben daar een probleem mee, want nu moeten ze iets meer hun best gaan doen om belachelijk hoge winsten te behalen waarmee de bankiers zichzelf rijkelijk belonen.
De bankiers hebben Basel 3 nu weer zo weten te versoepelen, dat het vertrouwen in de banken er echt niet groter van kans worden. Natuurlijk gaan de aandelenkoersen van banken nu omhoog. Hun winst kan immers de aankomende jaren nog enorm zijn, want ze hoeven de regels nog niet te verscherpen. Gaat het economisch mis, dan vallen banken nog makkelijk om. Daar maken ze zich geen zorgen over, want ze kunnen toch niet failliet gaan.