De uitponding is in volle gang.
Uitponden is geen dieet of afslankmethode, maar de term voor het verkopen van huurwoningen door verhuurders, in plaats van ze opnieuw te verhuren.
Waarom gebeurt dat nu massaal? Het antwoord is simpel: de politiek heeft het verhuren van woningen in Nederland voor veel particuliere verhuurders verlieslatend gemaakt.
En dat gebeurt precies op het moment dat koopwoningen op een alltime high staan. Voor verhuurders is er dus een aantrekkelijk alternatief: verkopen, een forse winst incasseren en vervolgens bepalen wat ze met dat geld gaan doen.
Bij veel mensen ontstaat dan meteen het beeld van grote vastgoedinvesteerders of prins Bernhard. Maar de werkelijkheid is breder. Het zijn ook duizenden kleine beleggers die één woning of een handvol panden verhuren.
Ik ben er daar één van.
Naast mijn eigen woning bezit ik één huurwoning. Voor het rendement hoef je dat inmiddels niet meer te doen. Ik schaam me niet om te zeggen dat ik eigenlijk alleen nog wacht op de totale gekte rond Eindhoven. ASML gaat de komende jaren tienduizenden banen creëren. Al die mensen moeten ergens wonen en daardoor zal de waarde van mijn huurwoning waarschijnlijk verder stijgen.
Als ik verkoop, verdwijnt er dus wéér een huurwoning van de markt.
En eerlijk gezegd wil ik dan ook cashen. Verhuren is voor mij inmiddels eerder een jaarlijkse verliespost dan een aantrekkelijke investering.
Dat is precies wat de politiek lijkt te vergeten.
Een gezonde huurmarkt is minstens zo belangrijk als een koopmarkt. Huren geeft mensen flexibiliteit. Je kunt gemakkelijker verhuizen voor een nieuwe baan, een relatie of een studie. Een goed functionerende huurmarkt maakt de arbeidsmarkt mobieler en is dus ook goed voor de economie.
Maar dan moet je verhuurders wel de kans geven om een redelijk rendement te behalen.
Tijdens de woningcrisis rond 2010 waren particuliere verhuurders juist welkom. Er was een tekort aan huurwoningen en de overheid stimuleerde particuliere investeringen. Toen ben ik gaan verhuren.
Nu de huizenmarkt booming is, lijken diezelfde particuliere verhuurders ineens uitgerookt te moeten worden.
Dat is geen slimme zet.
Het gevolg is dat particuliere beleggers massaal verkopen, dat steeds minder woningen beschikbaar blijven voor de huurmarkt en dat een deel van het vrijgekomen kapitaal naar het buitenland verdwijnt.
De politiek denkt de verhuurder te straffen, maar uiteindelijk is het de huurder die de rekening betaalt.
