Ik sta er nog altijd versteld van hoe slecht het in de VS is geregeld met werknemersrechten.
Zo heb je bij veel lokale werkgevers geen recht op ziektedagen. Ben je ziek. Prima, op eigen kosten thuisblijven.
Dat is dus voor mijn huurders een ramp, want zo heb ik nu iemand die anderhalve week het ziekenhuis in moet.
Dat is dus anderhalve week geen inkomen.
Thuis aansterken nadat je uit het ziekenhuis ontslagen bent… Ja, prima, maar nog altijd geen inkomsten.
Ik verhuur aan relatief arme mensen. Als ze werk hebben, dan is het vaak bij werkgevers met de slechtste arbeidsvoorwaarden.
Het komt dus vaak voor dat mijn huurders vanwege hun gezondheid in een armoede spiraal komen.
Geen sociale verzekering opvang… tenzij je uiteindelijk een erkende gehandicapte of hulpbehoevende kan worden. Er is wel een basisopvang, maar zeer slecht geregeld. Vaak wordt dat door commerciële bedrijven geregeld. Die doen net voldoende om hun licentie niet kwijt te raken, maar niet veel meer dan dat. Als dan iemand recht heeft op een uitkering, dan moet ik daar regelmatig meer dan een half jaar op wachten. Ze keren een deel van de uitkering rechtstreeks aan de verhuurder uit, want geef je dat geld aan de huurder, dan weet je vrijwel zeker dat ze uitgezet gaan worden, want de verhuurder is de laatste die geld van de in geldnood verkerende huurder krijgt. De regeling is in hun eigen belang, want dan ook nog dakloos raken helpt zeker niet.
Als je een voorbeeld wilt hebben hoe liberalisering écht niet werkt, ga maar in de Verenigde Staten kijken. En dan nog roepen ze zelf dat de VS nummer één is. Ze weten niet beter en willen graag zo dom blijven.
