Ik ben afgelopen week even een weekje naar Sardinië geweest. Voor het eerst in jaren een ‘gewone’ vakantie. Twee jaar geleden was ik ook een week weg, maar doodziek al weggegaan en niets kunnen doen, behalve langs een zwembad ziek liggen te zijn. Vorig jaar geen vakantie vanwege het overlijden van onze schoonzoon.
Nu effectief een volle zes dagen op Sardinië. Ik heb er even naar extreem duur en oud onroerend goed gekeken. De Nuraghe’s zijn prachtige bouwwerken die in de bronstijd werden gemaakt. Een extreem arbeidsintensieve manier om relatief klein onroerend goed op te zetten. Waarom was het die mensen indertijd de moeite waard en waarom werden er meer dan 7.000 gemaakt? De wetenschappers weten het nog altijd niet. Mijn idee is een combinatie van veiligheid, geloof en gemeenschapszin die het mogelijk maakte.
Ik kan me niet indenken dat ze die moeite serieus alleen voor de lol deden. Het feit dat ze in dorpen rondom de Nuraghe’s woonden en deze hoog werden gebouwd geeft naar mijn idee aan dat de tijden toen niet veilig waren.
Hieronder twee foto’s. Eén van een duizenden jaren oude Nuraghe en de ander van lokale kunst gemaakt op het strand.
Sardinië is overigens nog altijd dunbevolkt, maar de aanleg van enkele snelwegen dwars door het eiland heen heeft het voormalige onherbergzame eiland ineens heel bereikbaar gemaakt. Slechts één keer kwam ik met de auto op een punt dat ik dacht… gaat dit wel lukken…
Voor de rest was het rustig rijden met weinig ander verkeer. Er zijn slechts enkele steden en daartussen is het vooral leeg.
We hebben vier dagen rondgereden en twee stranddagen gehouden. Ik ben vier keer gebeld in die periode waarbij ik twee keer opgenomen heb. Die twee keer werd ik letterlijk op het strand wakker gebeld en puur uit gewoonte nam ik op…
Wel heb ik af en toe wat e-mail gelezen en er op gereageerd. Nu eerst de nieuwsbrief en daarna 2.400 e-mails doorakkeren.
Het werd aan het eind van de vakantie nog even spannend toen Thomas Cook omviel. Wie is er wel en wie is er niet via die maatschappij op reis gegaan. Wij bleken dat niet te zijn. Anderen hadden minder geluk.
