India is nu het land met de meeste inwoners. Het is China voorbij, mede omdat China haar bevolking met 100 miljoen mensen overschat had, maar ook omdat de bevolking van China nu mogelijk al vijf jaar aan het krimpen is.
De economie van India is echter nog lang niet die van China.
Daar is nog veel in te halen.
India zet stappen om dat te realiseren. Zo worden er enorme publieke werken uitgevoerd. Het heeft enorme gevolgen voor hoe de economie van het land er uit gaat zien. Een snelweg bouwen is een goede zaak voor snel transport. Het gevolg is echter dat die miljoenen kleine eettentjes langs de huidige provinciale weg waar je gemiddeld hooguit twintig kilometer per uur haalt heel veel minder klandizie hebben. Denk ook aan de kleine vrachtwagens en karren die nu vooral op de lokale wegen te vinden zijn. Dat soort klein ondernemerschap gaat grotendeels verdwijnen als je veel efficiënter met grote vrachtwagens op een snelweg kan rijden.
Grote bedrijven hebben baat bij snelwegen. Kleine en lokale ondernemers zijn er de dupe van.
Wat gaan die tientallen miljoenen mensen doen die door de snelweg hun klandizie verliezen?
Ontwikkeling is dus in totaal voor het land een goede zaak, maar welvaartsverdeling is een belangrijke pijler voor het succes. Je moet als land onderkennen dat bepaalde ondernemers en bedrijven profiteren en dat anderen de dupe zijn. Met belastingen kan je de misstanden dan proberen glad te strijken. Dat houdt in, meer belastingen voor de partijen die profiteren van de investeringen en meer steun voor iedereen die er de dupe van is.
Doe je dat niet, dan komt de meute in opstand en loop je de kans op een Venezuela gang van zaken. Een land met een enorme potentie vanwege een ongekende olierijkdom in de bodem, maar zo arm als een kerkmuis omdat men in de elite te laat onderkende dat je niet alleen maar kan graaien zonder om te kijken naar de armsten in de samenleving. Nu hebben daar de armsten de macht gegrepen en heeft niemand nog wat.
