De leningen in het systeem van Neo Finance zijn voor beleggers heel interessant.
Zo interessant, dat Neo Finance al in aanvang deelnemer is in nieuwe leningen, maar het bedrijf vergroot haar leningenpositie ook nog door het inkoopaanbod van slechte leningen.
Die slechte leningen nemen ze over tegen kortingen van 30% tot 50%. Daarop moeten ze af en toe afschrijven, maar historisch gezien is het zo dat meer dan 70% van het uitgeleende geld via de incasso procedure weer teruggekregen wordt. Het neemt alleen even de nodige tijd.
Per saldo maakt Neo Finance dus ook nog winst op die slechte leningen.
Al met al een leuk extra bedrijfsmodel, waarin ze ondertussen al meer dan 2,5 miljoen euro hebben zitten.
Op alleen al deze basis is een leuk bedrijfsmodel te maken en je vraagt je af waarom ze nog externe geldschieters de kans geven om mee te doen…
En dan kom ik tot het feit waarom ik een beleidsstuk gestuurd heb. Ik denk namelijk dat Neo Finance die externe beleggers nodig blijft hebben, al was het maar om groeistuipen op te kunnen vangen.
De vraag is nu of ze dat zelf ook nog zo zien, of dat ze denken dat ze met hun beursnotering genoeg extern geld kunnen ophalen om straks de externe geldschieters ook te kunnen lozen.
Zo ver is het nog zeker niet, maar ik ben wel heel benieuwd hoe ze gaan reageren op mijn beleidsstuk.
