Toen de (waters)nood hoog was heeft Nederland met haar Deltawerken een prestatie van formaat neergezet. Nog altijd gelden we als de autoriteit op waterbeheersing gebied.
De volgende uitdaging is de energie transitie van grijs naar groen.
De misvatting is dat we zouden stoppen met grijs en volledig overgaan op groen.
Dat gaat niet gebeuren.
Over 100 jaar kennen we nog altijd benzine en verstoken we nog altijd gas.
Het zal dan echter eerder een aanvulling zijn, dan de voornaamste vorm van energie. Net zoals duurzaam nu een aanvulling is.
Het milieu zal ons dwingen om overgestapt te zijn.
Klimaat is onzin. Milieu is het probleem.
Denk eens terug aan de jaren zeventig. Hoe vies en grijs was Nederland toen? Letterlijk overigens… Grijs van stof, vuil en viezigheid. Milieu was iets voor boomknuffelaars.
Dankzij de opkomst van China hebben we zonder veel pijn veel vervuilers naar China verplaatst. De rokende schoorstenen werden gesloopt of kregen een monument status.
Alleen al in mijn dorp verdwenen er tientallen stinkende schoorsteenpijpen.
De volgende stap moet echter gemaakt worden. Huizen, kantoren en auto’s. Het moet op de schop hoe we ze verwarmen en aandrijven. De uitstoot is vrijwel onzichtbaar geworden, maar toenemende (chemische) fijnstof is niet iets om grappen over te maken. De uitstoot van CO2 ook niet. We hebben alternatieven nodig en daarbij moeten we ook vooral kijken naar effectieve manieren om de kosten fors te verlagen. Ik ben een groot voorstander van zelfstandigheid, maar een warmtenet is te overwegen als daarmee de kosten fors lager kunnen. Ik ben dan echter wel voorstander van een coöperatief warmtenet. Het model van het commerciële bedrijf dat de winst doorsluist naar haar miljardair eigenaar in New York, Ryaad of Peking is ook dringend aan vervanging toe.
Die duurzame energie transitie deltawerken moeten van ons allen worden. Alleen dan kan het werken.
