De beleggingsresultaten van pensioenfondsen in Nederland zijn al jaren enorm ondermaats.
Dan is de vraag: waarom?
Ik denk dat er meerdere redenen voor aan te wijzen zijn.
- De politiek vertelt te vaak waar ze wel en waar ze niet in mogen investeren. De politiek eist ook vaak investeringen in bijvoorbeeld schulden van bevriende naties of bedrijven. Dat maakt internationale deals makkelijker.
- Er zijn nog altijd veel te veel beslislagen. Immers, je hebt de beheerder bij het pensioenfonds. Die geeft het aan een lagere leidinggevende binnen het pensioenfonds. Die gaat delen van het geld wegzetten bij externe beheerders die dan vervolgens weer beheerde fondsen kiezen. Iedere beheerderslaag schaaft een stukje van het rendement af.
- De samenleving eist van pensioenfondsen dat ze niet in wapens, niet in vervuiling, niet in chemie, niet in banken, niet in bepaalde landen etc. mogen beleggen. En eist daarna dat er belegd moet worden in duurzaam, in groen, in biologisch, in lokale ondernemingen… en ga zo maar door. Dat alles maakt dat men amper kan kijken waar er nog winst te halen is. Het is een strijd om het geld ‘ergens’, geaccepteerd door iedere belanghebbende, te krijgen. Rendement is daarbij blijkbaar geen criterium meer.
Dat er dus geen rendement is, is geen toeval; het is simpelweg een logische uitkomst van veel te veel invloed van belanghebbenden met allemaal een eigen agenda.
