Veel beleggers besteden er niet zoveel aandacht aan en dan heb ik het over de eigendomsverhoudingen binnen de bedrijven waarin ze beleggen. Toch is het belangrijk er op te letten, hoeveel aandelen van een beursgenoteerde onderneming in handen zijn van één familie.
De meeste beleggers leggen zich erbij neer, dat tientallen institutionele beleggers en duizenden kleine beleggers aandelen in een onderneming bezitten. De controle over de onderneming is daarmee erg verdeeld en dat geeft het management de gelegenheid min of meer te doen wat ze wil. Soms vind ik toch nog ondernemingen waarvan een belangrijk deel van de aandelen in handen is van één persoon of van één familie, en waarvan dan verschillende familieleden in het bestuur zitten. Ik heb wel een voorliefde voor dit soort ondernemingen. Zij leiden een onderneming als ware het helemaal hun eigen bezit.
Aandeelhouders leiden het bedrijf voor de aandeelhouders, zeg ik in die gevallen vaak. Zij nemen binnen de onderneming minder risico’s, want zij beschouwen de onderneming immers als hun eigen onderneming. Bestuurders, die geen grootaandeelhouders zijn, handelen vaak anders. Zij nemen gemakkelijker risico’s, omdat voor hun de bonus belangrijker is. Voor grootaandeelhouders is dat het dividend. Daarom loop ik graag mee met bedrijven waarin de grootaandeelhouders ook in het bestuur zitten.
Onlangs heb ik u gewezen op een bank waar jaar in jaar uit de ontwikkelingen goed zijn en waar elk jaar weer een hoger dividend wordt uitgekeerd. Het ging om Bancfirst Corporation (NASDAQ: BANF). Deze bank heeft een “insider ownership” van 60,57%. Ik vind deze bank één van de best geleide banken ter wereld. Zij houden zich strikt aan het “schoenmaker blijf bij je leest” principe.
Met het geld dat klanten inleggen, worden kredieten verstrekt aan lokale bedrijven. Daarbij geldt altijd het voorzichtigheidsprincipe. Zij hebben nooit meegedaan aan bijvoorbeeld de verstrekking van risicovolle hypotheken. Het aandeel van deze bank heeft een dividendrendement van 2,7% en keert elk jaar een hoger dividend uit. Eind 2004 was dat 14 cent per kwartaal en eind 2011 was dat opgelopen naar 27 cent per kwartaal, een stijging van 92,9%! De onderneming is een voorbeeld van een alsmaar meer dividend betaler, ofwel een AMDB.
Een ander voorbeeld van een succesvolle AMDB is Lancaster Colony Corporation (NASDAQ: LANC). Dit bedrijf in de voedingssector heeft een “insider ownership” van 33%. Ze maken salade dressings, sauzen, groente- en fruitdips, pasta en croutons. De grootste afnemer van de onderneming is Wal-Mart. (NYSE: WMT) Lancaster Colony betaalt al sinds 1963 elk kwartaal een dividend. Op dividendgebied is het een vrij unieke onderneming, want het is één van de zestien bedrijven in Amerika, die zijn dividend al minimaal 49 jaar achtereen heeft verhoogd. De onderneming maakt ondertussen meer dan een miljard omzet en heeft geen schulden. De afgelopen tien jaar is het dividend met meer dan 110% gestegen. Alsof er geen financiële crisis bestaat en alsof de grondstofprijzen voor voedsel niet gestegen zijn. Naast voedsel verkoopt de onderneming ook glasproducten en kaarsen. Deze producten hebben een minder stabiele omzet en hebben in het laatste kwartaal het resultaat van de onderneming wat gedrukt.
Maar de koers heeft het boven het 200-daags gemiddelde gehouden en ik ga ervan uit, dat het management de problemen onder controle krijgt en het dividend zal blijven verhogen.
Een nieuwsbrief die zich heeft gespecialiseerd in AMDB’s is GroeiDividend.nl. Zij concentreren zich wat meer op de grote fondsen en hebben als extra specialiteit dat aan- en verkoopmomenten zijn ingebouwd, waarmee de belegger in staat is zijn rendement in AMDB’s bijna te verdubbelen. Nadere informatie over GroeiDividend.nl vindt u hier.
