Beursbox

Wisselkoersen oorlog

 Gepubliceerd door op 2 februari 2015 om 08:26
feb 022015
 

De meeste landen doen er alles aan om hun munt omlaag te praten of actief te brengen. De enigen die helemaal niet blij zijn met ‘hun’ daling van de nationale munt zijn Rusland en de Oekraïne. Daar is de daling te hard gegaan waardoor bijvoorbeeld de rente in Rusland nu op 17% is gekomen. (Vandaag maakte de Russische Centrale Bank bekend dat de rente weer iets omlaag zal gaan)
Iedereen van boven de 60 weet ongetwijfeld nog wel dat we ook hier ooit 12+% rente hadden.
Indertijd konden we nog maar weinig lenen, want lenen was simpelweg onbetaalbaar.
Ik had geluk, omdat ik nét na de babyboomers kwam en toen ik mijn eerste huis kocht, toen was de rente al terug naar ongeveer 6%.
Direct daarna begon de huizenmarkt weer lekker aan te trekken en daar waar de babyboomers hun mazzel hadden en aan het einde van de rit de winst zagen verdampen, daar kwam ik met geboortejaar 1965 precies op tijd in 1988 de huizenmarkt in Nederland op.
Waarom willen de meeste landen een gunstiger, dus lagere wisselkoers?
Heel simpel, het maakt producten die in het land gemaakt worden in het buitenland goedkoper en buitenlandse producten duurder. Dat gegeven is dus in theorie goed voor de economie, want men koopt dan meer binnenlands en minder buitenlands. Daarnaast zegt de theorie ook dat het buitenland dan meer van je spullen koopt en dat toeristen lekker goedkoop bij je op vakantie kunnen komen.
Tot zo ver de theorie.
De praktijk is ondertussen anders. Heel wat multinationals werken met nationale prijzen voor hun producten en ze passen die aan op basis van een heleboel factoren. De wisselkoers is er maar één van. Binnenlandse concurrentie, kosten, belastingen, belastingvoordelen, dat alles kan de prijs van het product bepalen.
De theorie van de wisselkoersen komt door al die internationaal werkende bedrijven al lang niet meer uit.
Daarbij zijn veel van de vermeende voordelen maar een heel kort leven beschoren. Want steeds sneller na elkaar laten landen weten dat ze extra geld gaan drukken, dat de rente nog weer omlaag gaat, en dat de economie steun nodig heeft. Kortom, alles wordt overal ingezet om de munten tegen elkaar in waarde te laten dalen en aan het eind van het rondje is alles weer bij het oude alleen is er heel veel geld bijgekomen.
Geld dat steeds weer naar de beurs gaat, waardoor de beurskoersen stijgen… althans, dat lijkt zo. De vraag is of de aandelen écht meer waard worden, of dat de stijgende aandelenkoersen in feite slechts de geldinflatie bijhouden.
Daar zijn aandelen namelijk heel goed in, de inflatie bijhouden. Dat doen ze door koersstijgingen, want veel aandelen hebben door de globalisering een ‘wereldkoers’. De wisselkoers aanpassing moet dus in dat land een positieve koersreactie teweegbrengen, want het aandeel van het Internationale bedrijf blijft evenveel waard in welke munt dan ook.
Als de euro zakt ten opzichte van de dollar, dan moet de koers van heel veel aandelen die ook in Amerika noteren hier in Europa omhoog.
Het is allemaal zo logisch dat we het bijna zouden vergeten.
Maar vergis u niet, die wisselkoersen oorlog is geen grap. Het is daadwerkelijk een stap in de richting van oorlog. De laatste stap is een militair treffen. Eerdere stappen zijn een wisselkoersen oorlog, een embargo, importheffingen, nationalisaties.
Kijk gerust even rond en stel dan voor uzelf vast hoe ver we al richting die laatste stap, de militaire oorlog, gekomen zijn.