Ook een koopje kost geld
- Gegevens
- Gepubliceerd op vrijdag 18 februari 2011 09:24
Die aftrekkosten maken het minder duur, maar pertinent niet goedkoop. Veel beter zou het voor ieders financiële welbevinden zijn als we geen enorme schulden meer zouden hebben en ons 'geld' in 'echte' dingen zouden stoppen in plaats van in verzonnen euro's.
Een schuld is interessant als je het geld dat je daardoor verkreeg zakelijk kan inzetten zodat je met een hefboom op je eigen geld nog meer geld kunt verdienen. Dan is een schuld zakelijk gezien 'goedkoop'. Een consumptieve lening is eigenlijk altijd 'duur'.
Stel even, je bent 20. Je hebt geen geld voor het kopen van een huis. Moet je dan kopen, moet je huren of kan je financieel gezien eigenlijk niet zelfstandig gaan wonen?
Ik denk dat de beste weg is om, als je er het geld niet voor hebt, niet zelfstandig te gaan wonen.
Als dat niet mogelijk is, zou ik persoonlijk zo goedkoop mogelijk gaan huren en eventueel spaargeld goed als investering inzetten of omzetten in goud en zilver.
Koop pas een huis als je het geld ervoor hebt! De tijden dat huizenprijzen enorm stegen liggen achter ons. Het opbouwen van kapitaal in stenen is nu dus geen sprake meer van. In wezen breng je nu geld naar de bank als je koopt met schuld.
Heb je eenmaal het geld om te kopen, dan kan het interessant gaan zijn om toch te lenen. Je leent dan, terwijl je het kapitaal voor die lening in goud en zilver of in investeringen aanhoudt. Dat is dan een overweging en interessant als de goud en zilverprijs blijft stijgen zoals ze de laatste tien jaar deed en als je investeringen veel meer renderen dan je schuld je aan kapitaal kost.
- Ik heb er zelf een variatie op gevonden. Ik beleg zakelijk met het geld van mijn bedrijf. Mijn geld staat zakelijk ook deels uit in goud en zilver. Dat beleggen via de zakelijke rekening lijkt niet handig, want dan is het niet belastingvrij. Echter heb ik ook nog geen inkomstenbelasting over de zakelijke inkomsten hoeven af te dragen. Ik beleg dus met vrijwel al het geld, zonder eerst 50% bij de belasting achter te laten.
Mede door mijn succesvolle zakelijke beleggingen heb ik nu genoeg geld in de zaak om de huishypotheek van de bank over te nemen. Ik persoonlijk leen dus wel, maar voortaan van mijn bedrijf. Ik als persoon betaal dus rente aan mijn bedrijf, niet aan een bank.
Ik als persoon vraag vervolgens een deel van die rente terug bij de belasting. De rente die ik betaal is ondertussen een inkomstenbron voor mijn bedrijf. Aflossen op de hypotheek doe ik zo min mogelijk om de aftrek maximaal te houden. Echter ook omdat ik uiteindelijk mijn huis misschien wel wil hebben, maar dan vanuit een dividend, niet vanuit een betaling. Als ik dat al wil... over heel veel jaren.
Ik geef toe dat dit een lange weg is, maar is het zo veel anders dan vroeger? Mijn eigen opa trouwde pas ruim na zijn dertigste omdat er daarvoor, mede door de oorlog, geen geld genoeg was. Toen konden ze nog wel geduld opbrengen. Nu moeten we alles NU hebben. Sparen, doen we niet, we lenen wel. Het nadeel daarvan is dat je heel veel van je latere inspanningen niet voor jezelf maar puur voor de bank doet. Je maakt jezelf daarmee slaaf van de bank.
Ik was niet anders. Een derde van mijn netto loon bracht ik naar de bank. Ook ik was er blind voor. Ik werd echter wakker. Het is nu tijd dat we allemaal wakker worden en de ketenen afwerpen.