zondag, 12 februari 2012

Nieuw gevaar voor economie

De gevolgen van de financiële crisis veroorzaken een aantal problemen waarvan je onmogelijk kan zeggen dat dat alleen aan de financiële problematiek ligt. Al eerder gaf ik in het artikel "De Marketeer moet in de leer" aan dat het besteding patroon met grote gevolgen zal veranderen. Nu komen we in een waarschijnlijke situatie waarin een aantal wetmatigheden en verwachtingen onderuitgaan. Wat kunnen we daaraan doen?

Twee jaar geleden was ik nog geïnspireerd en in de veronderstelling dat hoe de economieën en industrie zich toen ontwikkelden zou leiden tot een veiligere wereld. De hoogstaande innovatieve technieken die allemaal een kans kregen in de grotere industrieën zag ik als een basis, zonder dat we het nu door hebben, die nodig is om aan rondom de toekomstige klimaat en grondstoffen problematiek een bijdrage te leveren. Productie en productverbeteringen om de groei te kunnen beheersen met vergaande innovatieve ontwikkelingen.
Maar dat gaat op die schaal (voorlopig) niet door. Diverse industrieën komen in ernstige problemen wegens stagnerende afzetmarkten. Er kon in de afgelopen tijd wel gekocht worden maar mensen kijken gereserveerd naar de problematieken en reageren pas weer als zij positieve ruimte voelen en vanuit vertrouwen verder kunnen. Juist de generatie met geld heeft al eens meegemaakt wat er zou kunnen gebeuren, zij kijken het aan. En door de weinig hoopvolle berichtgeving over de pensioenen komt juist die groep consumenten er achter dat het met minder ook prima te leven is. Het grote hoeft niet meer. En met een Bentley voor de deur rijden om  een arbeidstijdverkorting of ontslag  door te voeren kan niet. 

Recent kwam het probleem in o.a. de auto- en chipindustrie pijnlijk naar voren. De economische verandering was tot nu nog nooit zo verondersteld. Het belangrijkste wat nu in geding komt is dat de groei zo'n dip laat zien, dat het economisch model wankel wordt en dat we een groeigedachte om moeten gaan zetten naar een soort beheersspel. De hoogontwikkelde industrieën worden massaal geconfronteerd met de economische rekensom die niet meer meewerkt. En om die industrieën draaiend te houden is er steeds veel van mensen gevraagd en zijn die werknemers in het geheel ondanks onze hoog conjunctuur niet in een persoonlijk veel betere situatie gekomen. Er zijn veel verplichtingen om aan de maatschappelijke eis te kunnen voldoen. De groei loopt in al haar aspecten nu tegen grenzen aan.

Er is veel werkdruk en om een gezin draaiende te houden moet iedereen meewerken in een zeer complexe veel vragende maatschappij. Onder die druk is de samenleving van nu ontstaan en is er veel kennis opgebouwd. Jarenlang zijn mensen uitputtend getraind om specifieke processen te kunnen beheersen. Het enorme probleem wat er nu dreigt is dat die mensen met die waardevolle kennis nu ook ontslagen moeten worden waardoor het productieapparaat wankelt. Complete productielijnen in allerlei industrieën kunnen in groot gevaar komen. Als er dan vanuit stilstand weer opgestart moet gaan worden en de specialistische mensen zijn er niet meer dan is er een heel groot probleem. Bijna niemand verwacht dat zulke dramatische gevolgen een rol zouden kunnen spelen. En of je het nu wel of niet wil, we krijgen steeds vaker met meer kennis en consumentenproducten te maken om te kunnen functioneren in deze maatschappij.

Het conglomeraat en de ontwikkeling in het verlengstuk daarvan is dus kwetsbaar en kan grote gevolgen hebben als het niet in stand gehouden kan worden. Dat fascinerende marketing spel om de wereld te veroveren had een sterke prestatiegerichte uitdaging die rechtsreeks met dezelfde behoeften en beloningen te maken hadden met de mensen die het spel binnen de banken speelden. Dat werd samen ook vaak zo gespeeld. Daarbij gaat het vaak om het (recht) hebben van producten met veel toegevoegde luxe waarde. Dat is nu even keihard stilgelegd. De maatschappij ziet dat en reageert gelaten. Het conglomeraat en regeringen moeten zich gaan bezinnen. Kan dat eigenlijk wel en of moeten we niet naar andere doelstellingen over datgene waar we mee bezig zijn. Een echte maatschappelijke verantwoordelijkheid door de enorme "kwetsbare" internationale omvang en risico's.

Eigenlijk is het conglomeraat saai en te veel op eenheidsworst gericht. Over de hele wereld koop je vrijwel overal dezelfde mobiele telefoon, auto, keuken en keukenapparatuur,boten etc. Kijk maar in de autobladen en de Estate/huizen markten. Alles lijkt op elkaar. Vaak hebben we niet door waar het product vandaan komt. Maar vooral hebben we niet voldoende door dat we ons wereldwijd aan het vergelijken zijn met allerlei mensen, ambities en dwarsverbanden. Veel kan ook "thuis". Met een andere competitie en prestatiedrang.

Het kan zijn dat het lokale midden en groot bedrijf een nieuwe functie gaat krijgen als deze maar niet afhankelijk is van een bedrijfstak die in een conglomeraat werkt. Het conglomeraat kan waarschijnlijk ook niet meer de noodzakelijke kennis, service en flexibiliteit leveren.

Volgens mij is er al een lichte tendens waarneembaar met ongekende mogelijkheden voor het eigen initiatief. Er is bij ondernemers al een nieuw soort besef van; we moeten wel actief blijven. De lokale economie wordt weer belangrijker en gestimuleerd als de consument haar producten en het plezier meer in eigen omgeving gaat zoeken maar vooral ook aangeboden krijgt. Het vertrouwen om de hoek zal het gaan winnen van de schreeuwende winstbeluste afstandelijke bedrijven. Juist daar in het lokale zit tegelijkertijd ook de werkmogelijkheid die jou aangaat. Het is een kwestie van beheersen, kiezen en lokaal aanbieden, gunnen en niet te groot. Net iets anders doen met veel service  kan hele goede mogelijkheden bieden om verantwoord door te kunnen gaan.

Activeer beheerst jouw lokale markt, dien je klant en maak je minder kwetsbaar.

Rob Schuil
Business Coach   www.datsdata.com