Jagen op stoploss
- Gegevens
- Gepubliceerd op donderdag 11 oktober 2007 01:10
Het verschil met de methode die IEX eigenaar IMC gebruikte is het feit dat het jagen op 'mogelijke' stoplosses een open strijd is. Immers weet de handelaar niet zeker of er op die niveaus (veel) stoplosses inliggen. Het is echter wat anders als je van de beurs een koersenfeed gekregen hebt, waarin die stoploss niveaus zijn aangegeven. Dan heb je zekerheid dat die stoplosses er liggen en kan je je winst vooraf al uitrekenen. Dat terwijl de tegenpartij niet weet dat jij die informatie hebt. In mijn ogen is dat laatste dan een praktijk die oneerlijk is.
De methode van stoplossjagen door een koers als handelaar moedwillig een kant op te jagen is ook niet altijd fraai, maar dat is een mogelijkheid die iedereen met voldoende kapitaal en of lef kan uitvoeren. Ik weet, het is allemaal grijs gebied, maar ik denk dat iedereen met een beetje fatsoen in zijn of haar lijf donders goed weet waar de scheidslijn ligt. Het valt me tegen van (de columnist) IEX dat ze nu net doen alsof ze eerlijk bezig waren. Zelfs al zou de rechter binnenkort stellen dat het niet strafbaar was, dan is het naar mijn idee en gevoel wel laakbaar.
De beurs legde het geladen pistool op straat, IMC besloot ermee te gaan schieten, maar had er ook voor kunnen kiezen om de autoriteiten en particulieren te wijzen op het geladen pistool. Zeker als je eigenaar bent van de grootste beleggingssite van particulieren is het vreemd dat je ze liever benadeeld dan informeert.