donderdag, 9 februari 2012

Internationaal toezicht geen goed idee

Het lijkt zo mooi, internationaal toezicht op bijvoorbeeld banken. Oud minister Zalm, nu CEO van ABNAMRO leek dat een goed idee. De vraag is echter, wie controleert dan nog de toezichthouder? Wat als die toezichthouder dan helemaal wordt overgenomen en gecontroleerd door de partijen die ze eigenlijk moeten controleren, wat gaan we dan krijgen?
Is die angst reëel?
Ja, wel degelijk! Immers stelde de FED voor dat alle toezicht in Amerika onder de FED zou vallen. Het werd nog serieus overwogen ook en de strijd is nog altijd niet definitief gestreden.
De eigenaar van de banken mocht daarmee zichzelf controleren en dat ook doen zonder daarover rekenschap te geven. Niet zo'n grote stap van waaruit ze nu werkt, want in feite deed de FED dat al honderd jaar. De SEC, die voor het beursgebeuren de toezichthouder was, bleek vanaf eind jaren negentig makkelijk buiten spel te zetten te zijn. De politiek gaf ze, onder druk van de banken en de FED, gewoon minder geld en daarmee was die 'lastige' mede toezichthouder vrijwel uitgespeeld.
Zalm stelde in de commissie de Wit voor om vooral naar een Europese toezichthouder te gaan. Ik ben daar echter niet zomaar voor.
Het wordt oncontroleerbaarder en veel ondemocratischer. Vooral dat feit lopen we nu tegen aan. Toezichthouders beschermen ook bestaande marktpartijen en werken vernieuwing actief tegen. Nu is niet alle vernieuwing goed, maar alles bevriezen is ook niet goed. Helaas is het zo dat toezicht noodzakelijk is, maar de afspraken internationaal maken en nationaal handhaven, dat lijkt me een betere weg dan de afspraken internationaal maken en ook internationaal handhaven. Dat laatste lijkt me snel een zeer onpersoonlijke en heel enge toestand te worden van toezichthouders die heel ver boven de werkelijkheid verblijven en zich als god gaan voelen. We zagen dat al bij bankiers gebeuren, dat is geen goede weg om te bewandelen.