vrijdag, 25 mei 2012

Hoe lang houden vermogensbeheerders het nog uit?

De AFM lukt het tegenwoordig om op vrijwel elk dossier een foutje achter de komma te vinden. Natuurlijk moet het werk goed worden gedaan, maar als er nu ook maar één dingetje mist op het af te tekenen lijstje van de AFM controleur, dan kan je als  vermogensbeheerder een boete van duizenden, soms tienduizenden euro's tegemoet zien.
De AFM treedt streng op. Ze kunnen dat, want de vermogensbeheerder zijn nog zo klein dat ze die wel aankunnen.
Ik krijg nu wel het idee van een jongetje dat een vinger in de dijk houdt, terwijl achter hem de dijk volledig weggespoeld is.
Immers, de AFM controleert de banken niet (meer) op hun internationale dossiers omdat die operaties te groot en omvangrijk zijn.

Mag ik daarom eens iets stoms voorstellen?

De AFM controleert helemaal niets meer! Een kleine AFM ondersteund de regering in het bepalen van de regels. Meer niet.
Ze controleert de banken niet en ze controleert de vermogensbeheerders niet.

Klanten, zowel privé als grote instituten, zijn zelf individueel of georganiseerd verantwoordelijk voor het controleren van hun eigen dossier. Ze kunnen daar dan eventueel een onafhankelijk bureau voor inschakelen. Een partij als de VEB kan dan namens een aantal van haar leden bepaalde dossiers laten controleren. Als er fouten gevonden worden, dan wordt de rekening van die controle bij de vermogensbeheerder of de bank neergelegd. De resultaten worden gepubliceerd. Bij geconstateerde overtredingen volgt dus publicatie, maar ook vervolging. De controlerende ondernemingen moeten dus wel aan bepaalde (strenge) eisen voldoen en moeten gevoed en ondersteund worden door een gedegen wetgeving als handvat.
Managers en medewerkers zijn óók persoonlijk verantwoordelijk als ze ook interne regels van hun werkgever hebben overtreden. Zo'n foutenproducerende onderneming komt dus vaak in het nieuws en zal vervolgens de deuren moeten sluiten. Blijkt dat de onderneming zelf procedures heeft die als fraude of bedrog gezien worden door de rechter, dan zullen topmanagers persoonlijk aansprakelijk zijn.

Het voordeel is, we hebben geen ongelijkheid in de markt meer. Immers trekken de vermogensbeheerders het onderhand niet meer omdat ze op iedere komma worden afgerekend, terwijl de banken figuurlijk gierend van het lachen de ene miljarden fraude na de andere realiseren en in tien jaar tijd twee keer een beurscrisis veroorzaakten.
Daarbij kunnen we dan ook de AFM als controlerende moloch opdoeken. In een paar jaar tijd van een klein clubje naar honderden medewerkers gegaan en nog altijd doen ze het belangrijkste niet, namelijk de grootste frauders controleren en serieuze fraudes tegengaan! Blijkbaar kunnen ze dat niet en dan is een andere aanpak mogelijk veel effectiever.