Derivaten regulering op losse schroeven
- Gegevens
- Gepubliceerd op donderdag 22 oktober 2009 10:48
De extreme stijging van de olieprijs was namelijk veroorzaakt door een enorme berg derivaten. Die berg was zo groot dat het onmogelijk werd al die posities af te dekken. Daar kwam bovenop dat een bank met extreem veel derivaten (Lehman Brothers) niet alleen in de oliehandel, maar ook in de ingewikkelde financiële producten zo enorm veel posities had openstaan, dat deze bank haar verplichtingen niet kon nakomen.
Uiteindelijk ging Lehman Brothers dus failliet, maar de vraag bleef open staan, hoe kon die bank ongestraft zo'n ongedekte positie opbouwen en moesten we dat als samenleving niet reguleren?
Vijf wijzen gingen aan de slag en drie van hen zijn nu tot de conclusie gekomen dat Amerika haar derivatenhandel niet moet reguleren, want anders gaat het buitenland simpelweg die handel bedrijven.
Kortom, we weten dat deze tijdbom nog een keer zal afgaan, en mogelijk wel meerdere keren, maar laat het maar gebeuren, zolang als Amerika die handel maar houdt.
Over struisvogelpolitiek gesproken.
Er is na de crisis in 2008 niets veranderd, behalve dat we nu weten dat banken extreem ver mogen gaan en dat de samenleving niet in staat is de banken te reguleren. Je vraagt je af in hoeverre er nog sprake is van een 'echte' vrije handel op de verschillende beurzen. Hoeveel zijn die beurswaarden 'echt' waard, nu derivaten op papier wel gedekt zijn door keiharde grondstoffen, maar de praktijk zo is dat het simpelweg papieren handel zonder keiharde onderliggende waarde is.
Nu bijvoorbeeld ook ETF's als onderliggende waarde voor goud futures mogen dienen, is de handel verdubbeld. Leuk natuurlijk, maar er is geen verdubbeling van fysiek goud. De helft van die goudfutures is dus 'lucht'. Daar komen we vanzelf een keer achter als 51% van de futures uitgeoefend gaat worden. Dan breekt de hel los.
We zien het gebeuren, maar er wordt niets tegen gedaan. Het wordt iedere keer gekker en de uitkomst staat uiteindelijk vast.