Beursbox

De Nederlandsche Bank

 Gepubliceerd door op 19 november 2008 om 08:28
nov 192008
 

Er is de laatste tijd veel te doen om het feit dat de Fed een private onderneming is, die het monopolie op geldcreatie in Amerika heeft gekregen. Een zeer lucratieve handel die enkele bankiers families schatrijk heeft gemaakt. De Nederlandsche Bank is de Centrale Bank van Nederland en is opgericht door Koning Willem de Eerste. Bij haar oprichting was de Centrale Bank van Nederland dus ook privé bezit. De DNB is echter in 1948 genationaliseerd. Een opmerkelijke stap, zeker gezien de populariteit van de Koninklijke familie indertijd. Ik heb daarom aan de DNB gevraagd waarom ze nu nog altijd een NV is, als de Staat naar verluidt door de nationalisatie de enige aandeelhouder is. Ik heb ook gevraagd of de staat wel enig aandeelhouder is.
Ik kreeg het volgende antwoord:
In 1948 zijn alle DNB-aandelen, op dat moment in handen van ruim 3600 verschillende aandeelhouders, op basis van de Bankwet en de Naastingwet van 1948 in eigendom aan de Staat overgegaan. Thans bezit de Staat nog steeds 100% van de aandelen in de NV die De Nederlandsche Bank is. De private aandeelhouders kregen voor hun aandelen bewijzen van inschrijving in het Grootboek der Nationale Schuld. De juridische vorm van de NV waarborgt een zekere – voor een goede taakuitvoering wenselijke – onafhankelijkheid van DNB tov de centrale overheid (in het bijzonder het Ministerie van Financiën). Daarnaast ook zijn in o.a. de Bankwet en een aantal Toezichtwetten (toezicht op kredietinstellingen (banken), beleggingsinstellingen, wisselkantoren etc.) een aantal overheidstaken direct aan DNB toegewezen. DNB maakt als bedrijf een goede winst (zie het jaarverslag), maar dat is niet het primaire doel van de organisatie. Deze winst wordt aan de Staat – of zo u wilt de belastingbetaler – afgedragen.

Onduidelijk was me vervolgens wat ‘de inschrijving in het Grootboek der Nationale Schuld inhield. Ik had er eerlijk gezegd nog niet eerder van gehoord. Wat ik op Internet vond is het volgende:
Grootboek der Nationale Schuld:
Ouderwetse administratie van het Rijk waarin de schulden die het Rijk had op naam werden genoteerd. Op deze grootboekleningen kan niet worden afgelost; zij zijn wel verhandelbaar en kunnen worden omgezet in schuldbewijzen aan toonder.
Wie er nog meer over weet, mag het me mailen. Ik ga ondertussen mijn onderzoek naar de DNB ook verder voortzetten. Het wordt tijd dat we ook in Nederland eens helder krijgen hoe de geldcreatie plaatsvond en plaatsvindt.
Overigens heb ik de wettekst van de naasting van de aandelen DNB al wel gevonden. Die tekst staat hier.
De vroegere aandeelhouders kregen twee keer de nominale waarde per aandeel en verkregen een 2,5% rente op de vordering die de staat voortaan aan ze had. Deze stukken zijn niet aflosbaar, maar wel verhandelbaar. Ik vrees dat 2,5% niet bijster interessant (meer) is. Erg makkelijk zullen die stukken dus niet te verkopen zijn. Wel is het dus een schuld die ‘eeuwig’ blijft bestaan. Hoeveel twee keer nominaal ondertussen bij een 125 jaar oude onderneming was, is me ook nog onduidelijk. Hoeveel families leven nu nog van deze eeuwigdurende rente?

Lees verder